- อ่านบันทึกแล้ว พี่แจ๋วมีความรู้สึกเหงา ๆ อย่างไรไม่รู้ค่ะ
- คุณพ่อของพี่แจ๋วจากไปสิบปีกว่าแล้ว อ่านบันทึกของน้องแล้ว ก็เลยทำให้นั่งอึ้งไปเหมือนกัน
- คิดถึงท่านค่ะ ส่วนคุณแม่พี่แจ๋ว ปีนี้ก็เจ็ดสิบเอ็ดแล้ว ดูท่าทางท่านเหนื่อยอ่อนมากกว่าปีที่ผ่าน ๆ มา
- และดูเหมือนว่า วันนี้น้อง
คนไม่มีราก จะอยู่ในอารมณ์เหงา ๆ เช่นกัน ใช่หรือไม่ - แต่บันทึกนี้มีคุณค่ามากนะคะ
- คำสอนของคุณพ่อของน้อง เตือนใจให้แก่มวลสมาชิกได้อย่างมากมาย
- ถ้าเราคิดได้ ทำใจได้เช่นท่าน เราทุกคนก็คงตายตาหลับเช่นกัน
- พี่แจ๋วขอเป็นกำลังใจค่ะ