สมดังคำภาษาอังกฤษที่ว่า　vision is the art of seeing thing invisible (คำที่สละสลวยคงต้องให้พี่โอ๋-อโณช่วยแปลให้) มีนิทานเรื่องหนึ่งที่กล่าวถึงพ่อค้าขายรองเท้าสองคน เดินหลงทางไปถึงเกาะแห่งหนึ่ง คนทั้งเกาะไม่มีใครสวมรองเท้าเลย พ่อค้าคนแรก คิดในใจแล้วว่า ซวยแล้วตรุ และนี่ตรุจะขายใคร ในขณะที่อีกคนคิดในใจว่า โอ้พระเจ้าจ๊อด มันยอดมาก ทั้งเกาะไม่มีใครใส่รองเท้าเลย ทีนี้เราก็รวยแล้วซิ โอกาสงามๆของเรามาถึงแล้ว เรื่องนี้ก็เป็นอีกเรื่องที่ไม่มีข้อสรุป เพราะในความคิดของคนคงไม่มีถุกหรือผิด เพียงแต่มุมมองที่ต่างกัน ทำให้ผลของการกระทำต่างกันด้วย ในสถานที่เดียวกัน บรรยากาศเดียวกัน คนสองคนอาจมองต่างมุมกันอย่างสุดขั้ว คุณจะเลือกเป็นแบบไหน