สวัสดีครับกัลยาณมิตรทุกท่าน...

ขอบคุณครับที่ร่วมแบ่งปัน...

ทุกความเห็นล้วนเติมเต็ม หล่อเลี้ยง

ให้การเดินทาง..

คุณครูครับ...

ผมก็เป็นเหมือนกันครับ...

มันเป็นสภาวะของเรา...แต่ก่อนผมไม่ค่อยยอมรับ อยากหนี  เกลียดชัง ไม่ยอมรับ เก็บกด บีบคั้นและทุกข์กับมันมากครับ...

..

แต่มันก็ไม่หายไปไหน  ยังคงมีอยู่และอาจจะมากขึ้น....

แต่คิดว่าอาจจะเริ่มมาถูกทางครับ...

หลังการตามรู้ ตามดูสิ่งต่างๆที่มันผุดขึ้นมาในใจของเรา....ทันบ้างไม่ทันบ้าง

เหมือนมันจะค่อยๆจางคลายไป..บ้างครับ..

ลองดูนะครับ  แล้วมาเเบ่งปันกัน

ผมก็ฝึกอยู่ครับ...