ชอบครับกับคำแปลเก๋ๆ

"สนทนาภาษาดอกไม้"

"...คือ รับฟัง ตั้งใจฟัง เปิดใจฟัง อย่าเพิ่งขัด ยอมรับเหมือนฟังเพื่อนรักของเรา ..."

ฟังดูเรียบง่าย และเข้าถึงหัวใจของ Dialogue จริงๆ เลยครับ

หากไม่มีความเป็น "กัลยาณมิตร" กันแล้ว

ผมคิดว่า "ล่ม" แน่นอน

ข้อคิดเห็นของคุณพี่ทำให้ผมนึกไปถึงภาพความขัดแย้งทางการเมืองของประเทศเรา

ผมว่ามันยากมากๆ ที่จะนำไปใช้จริง

เพราะอยู่ๆ จะนำคนที่ประกาศว่าเป็น "ศัตรู" กัน  มาเปิดอกคุยกัน ฉันท์มิตร เพื่อประเทศชาติ ผมยังนึกไม่ออกว่ามันจะเป็นไปได้อย่างไรกัน 

หากจะทำได้คงต้องสร้างความเป็นมิตร ให้เกิดขึ้นก่อน

พระอาจารย์ปราโมทย์ เคยเทศน์ไว้บางตอนว่า "มิตร"  "ไมตรี " "เมตตา" คือคำๆ เดียวกัน

ผมสงสัยจังครับว่า

ในท่ามกลางความพยาบาท โกรธเกลียด เคียดแค้น กันขนาดนี้  จะทำให้เกิด "เมตตา" ขึ้นได้อย่างไร

ไม่ต้องไปถึงขั้น "เมตตา" หรอกครับ

แค่ให้ "อภัย" กันยังยากเลย

เฮ้อ...พูดเรื่องนี้แล้วก็เหนื่อยใจ

กลับมาพูดจา สนทนาภาษาดอกไม้กันดีกว่าเนอะ...คุณพี่