สวัสดีครับ อาจารย์

      จำได้ว่า ครั้งหนึ่งตอนประมาณซัก 5-6 ขวบ ผมเคยตัดสินใจยอมจ่ายเงินหนึ่งบาทเพื่อเป็นค่าผ่านประตูเข้าไปดูรายการ "ซิงเกอร์เวิลด์"จากบ้านหลังที่มีโทรทัศน์ในตอนนั้น  หลังจากนั้นผมก็นั่งเศร้าใจ เพราะเงินหนึ่งบาท ผมสามารถซื้อขนม"ทอมท่อม"สุดโปรดได้ถึงสองห่อ...

   ตอนนี้ผมเข้าใจแล้วว่า ที่จริงๆแล้วผมแค่อยากกินขนมอีก เสียใจที่ไม่ได้กินขนม แต่ไม่ได้เสียใจที่ได้ดูสารคดีเรื่องสัตว์เลยครับ

อาจารย์ครับ ถ้าชอบต้นไม้ พันธุ์ไม้ ลองมาเที่ยว ป่าเขาสก กับผมดูใหมครับ

ขอบคุณครับสำหรับการให้โอกาศได้เข้ามาร่วมแสดงความเห็นครับ