แวะเวียนมาทักทาย เพื่อดู "ใบไม้ร่วง" ครับ

มา...แล้วก็...ไป

สักวันนึงคงถึงตาเราบ้างล่ะ

ใจมันบอกว่า ไม่อยากให้ถึงวันนั้นเลย

ยังไม่อยากร่วง ไม่อยากไป ยังมีอะไรอีกหลายอย่างที่ยังห่วงหา อาวรณ์

ดูใบไม้ใบอื่นร่วง มันก็ไม่ทุกข์ครับ

แต่พอถึงคราวตัวเองล่ะ คงทุกข์มากมายแน่

ก็ใบไม้ใบอื่น มันไม่ใช่ "ของเรา" นี่

หากเป็น "ใบไม้ของเรา" เมื่อไหร่...จ๊าก ๆ ๆ แน่ ๆ

นี่คงเป็นอาการแสดงอย่างนึง ของสิ่งที่พระอาจารย์ชอบพูดว่า "มีเรา มีเขา มีของเรา มีไม่ใช่ของเรา" 

เริ่มเห็นนิดๆ ครับ

แต่ก็ยังทำอะไรกับมันไม่ได้

ยังรู้สึกว่ามีเรา

ยังรู้สึกว่ามีคนในดาวดวงเดียวกัน

เฮ้อ....ดูไป ๆ ๆ