อาจจะนอกเรื่องไปสักนิด แต่ที่ยกตัวอย่างเรื่องพระไตรปิฏก เพราะอยากชี้ให้เห็นว่า OSHO ใ้ช้วิธีเดียวกันด้วยน่ะครับ

เวลาอ่านหรือฟัง OSHO เขาถึงว่าไม่ต้องคิดตาม เพียงแต่อ่าน หรือฟังเฉยๆ ส่วนกระบวนการฝึกหลายๆ อย่างก็สร้างมาเ พื่อลดกระบวนการเชื่อมโยงทางสัญลักษณ์น่ะครับ ให้อยู่กับ here และ now ด้วยสติเพียงอย่างเดียว สัญลักษณ์ต่างๆ จะกลายเป็นเพียงภาพ (สักแต่ว่าเห็น) และเป็นสัญลักษณ์เองในเวลาเดียวกัน (รูป-นาม) สนุกดีครับ