สวัสดีคะ อ เพชรฯ

ส่วนที่ชี้ให้เห็นว่าผู้นำรับฟัง กล้าพูดยอมรับผิด(ทั้งทีอาจไม่ผิด แต่ผิดใจผู้ฟัง..ขุนนาง...ผู้นำเปิดใจ...ก็เหลือแค่ว่าขุนนางจะเปิดใจหรือเปล่าว)

พระเจ้าจองโจ(ลีซาน) "ท่านพูดก็มีเหตุผล เหมือนที่ท่านเคยบอก คราวนี้ข้าเป็นฝ่ายผิดจริงๆ เพราะ บ้านเมืองนี้ ไม่ใช่ของพระราชาคนเดียว ที่เป็นเสาหลักค้ำจุน คือ ขุนนางอย่างพวกท่าน ถ้าไม่มีขุนนาง ต่อให้ข้าเก่งแค่ไหน ก็ไม่สามารถบริหารบ้านเมืองต่อไปได้"

ตัดผลประโยชน์ออกเหลือไว้ความจริงใจอย่างปากว่า เห็นแก่ประโยชน์ส่วนรวม ก็สามารถนำพาประเทศก้าวไปได้