•         ถ้ามองแบบที่ฉันถนัด คือมองทุกอย่างเหมือนฉากละคร แล้วจัดวางตัวนักแสดงลงในฉาก จะวางตัวเองและใครๆ ตรงจุดไหน สำหรับเรื่องนี้เหมือนกัน แต่ลองมองเป็นเส้นตรงหนึ่งเส้น แล้วเรายืนอยู่ตรงจุดไหน ใครยืนที่จุดไหน แล้วเราจะขยับซ้าย-ขวา เข้าไปหาใคร หรือให้ใครขยับเข้ามาหาเราได้อย่างไร?

บทนี้อ่านไปมาหลายเที่ยวเลยค่ะพี่ดาว

พิมว่านะคะ..บางคนก็ยากที่จะยอมรับความยากที่ก้าวเข้ามาปรับเปลี่ยนพฤติกรรมตัวเอง...เพราะยากแก่การเปลี่ยนแปลงความคิดตัวเอง..ยังมีอีกมากที่คิดว่าตัวเองเเหนือชั้นแล้วเหนือคนอื่น  เลยยากแก่การมองเส้นตรงให้ตรงเส้นตัวเองหรือป่าวค่ะ..แค่คิดเล่นๆนะคะในฐานะผู้มีความคิดอ่านที่พยายามขยับซ้าย-ขวาในการดำรงชีวิตไม่ให้ชนใครมากอะคะ..อิอิ

วันนี้พี่ดาวไปชิมกาแฟบ้านพิมนะคะ