เรื่องความเพียงพอของเงินบาท ครูชบคิดเรื่องพันธบัตร แต่ขออนุญาตคิดเรื่องเงินตราชุมชน หรือคูปองชุมชน เพราะเดาว่า เงินบำนาญที่ได้ ก็เอามาใช้กินอยู่ในชุมชน ถ้ากลุ่มสมบทด้วยเงินชุมชน ก็น่าจะพอทำได้นะคะ เช่น ถ้าต้องจ่าย 300 บาท ก็ปรับเป็น 200 บาท อีก 100 (หรือแม้แต่แถมให้อีกเป็น 200) ให้เป็นคูปองชุมชน อาจไว้ซื้ออาหาร หรือซื้อบริการอื่นๆในชุมชน เช่น ไว้ตอบแทนคนในชุมชนที่มาช่วยดูแลคนชรา หรือมาช่วยเลี้ยงหลาน (อันที่จริงในชุมชนภาคอีสานมีปัญหาคนชราและเด็กอยู่กันตามลำพังรุนแรงกว่าในภาคใต้) คูปองที่สร้างขึ้นนี้ นอกจากจะบรรเทาปัญหาทางการเงินของกลุ่มแล้ว จะช่วยสร้างงาน สร้างความสัมพันธ์ในชุมชนอีกรูปแบบหนึ่งด้วย เพียงแต่ว่า จะทำเรื่องนี้ ต้องคุยกับสมาชิกอยู่พอสมควร สร้างคูปองไม่ยากเท่ากับทำให้คูปองใช้หมุนเวียนได้ค่ะ
ที่ญี่ปุ่นมีระบบ “บัตรเอื้ออาทร” (Fureai Kippu) ให้กับอาสาสมัครที่มาช่วยดูแลคนชรา (รู้สึกว่าจะเป็นความคิดริเริ่มของรัฐมนตรีท่านหนึ่ง) ที่ญี่ปุ่นคิดเป็นระบบใหญ่ และมีศูนย์หักบัญชีในระดับประเทศ เช่น คนต่างจังหวัดที่มาทำงานในภาคใต้ ช่วยงานกลุ่ม ก็ได้บัตรสะสม แล้วโอนมูลค่าที่สะสมได้ ไปให้พ่อแม่ที่อยู่ต่างจังหวัดใช้ในชุมชนของตนได้
คูปองชุมชนจะเป็นนวัตกรรมที่ชุมชนสร้างเองและบริหารจัดการเอง กำหนดทิศทางเองได้ค่ะ แม้ว่ามันไม่ง่ายที่จะเริ่มต้น