เรื่องความเพียงพอของเงินบาท  ครูชบคิดเรื่องพันธบัตร  แต่ขออนุญาตคิดเรื่องเงินตราชุมชน  หรือคูปองชุมชน  เพราะเดาว่า  เงินบำนาญที่ได้ ก็เอามาใช้กินอยู่ในชุมชน   ถ้ากลุ่มสมบทด้วยเงินชุมชน ก็น่าจะพอทำได้นะคะ  เช่น  ถ้าต้องจ่าย 300 บาท  ก็ปรับเป็น  200  บาท อีก 100 (หรือแม้แต่แถมให้อีกเป็น 200) ให้เป็นคูปองชุมชน อาจไว้ซื้ออาหาร หรือซื้อบริการอื่นๆในชุมชน   เช่น  ไว้ตอบแทนคนในชุมชนที่มาช่วยดูแลคนชรา  หรือมาช่วยเลี้ยงหลาน  (อันที่จริงในชุมชนภาคอีสานมีปัญหาคนชราและเด็กอยู่กันตามลำพังรุนแรงกว่าในภาคใต้)    คูปองที่สร้างขึ้นนี้ นอกจากจะบรรเทาปัญหาทางการเงินของกลุ่มแล้ว  จะช่วยสร้างงาน  สร้างความสัมพันธ์ในชุมชนอีกรูปแบบหนึ่งด้วย    เพียงแต่ว่า จะทำเรื่องนี้ ต้องคุยกับสมาชิกอยู่พอสมควร   สร้างคูปองไม่ยากเท่ากับทำให้คูปองใช้หมุนเวียนได้ค่ะ

 

ที่ญี่ปุ่นมีระบบ บัตรเอื้ออาทร  (Fureai Kippu)    ให้กับอาสาสมัครที่มาช่วยดูแลคนชรา (รู้สึกว่าจะเป็นความคิดริเริ่มของรัฐมนตรีท่านหนึ่ง)    ที่ญี่ปุ่นคิดเป็นระบบใหญ่  และมีศูนย์หักบัญชีในระดับประเทศ      เช่น  คนต่างจังหวัดที่มาทำงานในภาคใต้  ช่วยงานกลุ่ม ก็ได้บัตรสะสม แล้วโอนมูลค่าที่สะสมได้  ไปให้พ่อแม่ที่อยู่ต่างจังหวัดใช้ในชุมชนของตนได้  

คูปองชุมชนจะเป็นนวัตกรรมที่ชุมชนสร้างเองและบริหารจัดการเอง  กำหนดทิศทางเองได้ค่ะ  แม้ว่ามันไม่ง่ายที่จะเริ่มต้น