กลั๊วกลัว  การลอกกากแนวคิดมาทำทั้งดุ้น

กิจกรรมอะไรที่ไม่เกิดจากเนื้อในของชุมชนเองยั่งยืนยาก  ดูแต่สมัยที่พัฒนากรไปประกวดหมู่บ้าน แจกรางวัล  แจกรถแทรกเตอร์

วันเจ้าหน้าที่มาตรวจ ชาวบ้านอดนอนมาคอยเก็บใบไม้ไม่ให้หล่นที่พื้นแม่แต่ใบเดียว รั้วบ้านทาสี ตบแต่งยังกะจัดงานพืชสวนโลก กรรมการก็หลับหูหลับตาตรวจให้รางวัลกันไป

พอผ่านไปปีเดียว หมู่บ้านที่ชนะการประกวดมีแต่ป้ายเก่าๆร่องแร่ง หาร่องรอยพัฒนาไม่เจอ

นี่คิดการพัฒนาในวัฒนธรรมของราชการ  เดี่ยวนี้ก็ยังคิดยังทำอย่างนี้อยู่

ในนามของนักศึกษาต้องมองแล้วคิดแบบสายตาเหยี่ยว อย่าตื่นตูมกับข้อมูลดาด ดูเหตุผลเป็นหลัก ดูความเหมาะสม ความเป็นไปได้ ย้อนไปดู..ระดับ

ดูวัวให้ดูหาง ดูนางให้ดูแม่

ไม่ใช่ไปดูขาอ่อนสวมถุงไนหล่อนแล้วบอกว่า..ขาขาวๆยังพอไหว

เดี๋ยวก็ตกบันไดพลอยโจนไปกับข้อมูลเสมือนจริงเต็มรายงาน จะหยิกให้ก้นเขียวเชียวแกละ