เผอิญได้อ่านเล่มนี้แล้ว.. แวะเข้ามาอ่านบล็อกนี้ก็ขออนุญาตร่วมแสดงความเห็น..  เดินผ่านไปร้านหนังสือเห็น ชื่อเรื่องนี้สะดุดอารมณ์เรา.. ถามตัวเองว่า..เรายังขาดวิชาอะไรที่ไม่ได้ให้เขาครบอีกหรือ .. จึงซื้อมาอ่าน ก็ถือว่าเป็นวิชาประสบการณ์ของการเริ่มต้นในการเผชิญชีวิตนอกรั่วมหาวิทยาลัย.. ผู้มีประสบการณ์เท่านั้น ถึงจะให้ข้อคิดดีๆ

เหล่านี้กับเขาได้อย่างเหมาะสม ชอบความกล้าในการใช้ชีวิต ถึงขั้นออกจากการศึกษา เรียนไม่จบ ของผู้กล่าวสุนทรพจน์บางคน และไปเข้าเรียนวิชาที่ไม่ได้ลงทะเบียนเรียน   ที่เป็นวิชาที่ตนเองอยากจะเรียน    ถึงแม้ชีวิตจะล้มเหลวบางช่วง..แต่ก็ไม่ทิ้งความเชื่อแห่งตนผนวกกับ  การสร้างประสบการณ์ใหม่ๆ  ขึ้นมาเป็นตัวเชื่อมความสำเร็จในชีวิต   อ่านแล้วคิดว่า ......

วิธีการคิด และวิถีการดำเนินชีวิตตามความคิดของเขา ..เป็นจักรกลที่สำคัญในการเริ่มต้น ขับเคลื่อนชีวิต  หน้าที่การงานของเขาจนประสบผลสำเร็จ.....  พูดได้ดีทั้ง 10 คนครับ..แต่ ส่วนตัวชอบแนวคิดของ David Foster Wallace ที่เน้นการเรียนรู้ "วิธีคิด"  การควบคุมตัวราในการคิด นั่นคือการมี "สติ"  ชอบคำว่า "การกำหนดค่าเริ่มต้นในจิตใต้สำนึก"  ถือเป็นคุณค่าที่แท้จริงของการศึกษา     ซึ่งเรื่อง "สติ"  ที่กล่าวก็ คล้ายๆ  และสามารถเชื่อมโยง  กับเรื่อง "สติปัฏฐาน"    ในพุทธศาสนาได้เลยครับ