น้ำเป็นธาตุพื้นฐานทางพุทธศาสตร์ มีลักษณะพิเศษกว่าธาตุอื่น คือไม่สามารถสัมผัสโดยตรงกับสัมผัส 5 ได้ มีสภาวะ ดึงดูดและแผ่ซ่าน ต้องสัมผัสโดยอาศัยธาตอื่น และสัมผัสด้วยใจ

คนที่คิดภาษาไทยจึงมีความแตกฉานทางธรรมด้วย

นั่นคือความอัศจรรย์ของความหมายของคำว่า น้ำใจ หรือน้ำคำ เพราะเป็นสภาวะของการดึงดูดสิ่งดีๆเข้าหากัน

ส่วน คำว่า น้ำมือ มักจะเป็นการผลักหรือทำให้ผู้คนแตกซ่านออกไป ไม่อยากจะเข้าไกล้