เมื่อก่อนตอนยังไม่แก่ วิธีแก้ปัญหามีมากมาย หลายมือหลายความคิด มีความคิดร่วมกันแต่เมื่อนั้น เมื่อแก่ทางแก้จึงหมดไป สังคมเราเปลี่ยนบุคคลก็เปลี่ยนความคิดก็เปลี่ยน จนหาที่หยุดแล้วนั่งจับเข่าคุยถึงเรื่องที่ผ่านมายาก ปล่อยให้ความคิดและจินตนาการทำงานตามอำเภอใจ เตลิดไปเรื่อยๆ ไม่รู้มันจะไปถึงไหนจินตนาการทางสังคมที่ไร้ซึ่งจุดหมายของชาติ ความดีและความหวังจึงเหนื่อยมากๆๆๆๆ