สวัสดีค่ะพี่โยคี

ครั้งแรกอ่านแล้วเหมือนเรื่องไกลตัว

เป็นเรื่องของระหว่างประเทศ

เป็นเรื่องของผู้บริหรระดับสูงๆ

แต่เมื่ออ่านซ้ำแล้วจึงเข้าใจ

และเห็นว่ามีความสำคัญมากทุกหัวข้อที่พี่กล่าวมา

โดยเฉพาะการเรียนภาษาอังกฤษที่สำคัญมากในยุคนี้

บางพื้นที่ต้องเกี่ยวข้องกับคนต่างชาติ

แต่คนไทยก็พูดภาษาอังกฤษไม่ได้ ฟังไม่รู้(เหมือนตัวเอง)

ยิ่งการจะได้ออกไปทำงานอะไรในต่างประเทศ ก็เป็นอันจบกัน

ส่วนเรื่องการแพทย์นั้น ประเทศไทยต้องยอมรับ

ว่าระบบของเรายังไปไม่ถึงการใให้คำปรึกษา

หรือการรักษาแบบออนไลน์ โดยเฉพาะชนบท

เอาแค่จะมีแพทย์ลงไปถึงเดือนละครั้ง ก็ยังไม่สมบูรณ์

เมื่อเกิดฉุกเฉินก็ต้องอาศัยการส่งต่อให้เร็วที่สุด

แต่ก่อนมี โครงการ พอ.สว.ทางอากาศ สามารถใช้วิทยุสื่อสาร

ขอความช่วยเหลือจากแพทย์ได้

แต่พอนานวันเข้า ระบบนี้ก็หายไป

แอบคิดๆว่า ถ้าเป็นไปได้ อยากเป็นแหล่งทดลองของประเทศไทย

เพราะชนบทไทย ก็คงไม่แพ้ประเทศ ทั้ง 4 สักเท่าไหร่หรอกค่ะ

แต่จะเริ่มต้นอย่างไรดีหนอ ?