- ใฝ่ฝันว่าจะมีสวนแบบนี้เหมือนกันค่ะ
- เคยมี แต่อยู่ไกลมากของคุณปู่ย่าที่ตกทอดมาเป็นของเรา ศิลาขายไปนานแล้ว
- ตอนนี้ได้เพียงแค่ฝันค่ะ งานที่ทำไม่อำนวยให้มีพื้นที่ต่างจังหวัดเลย ...เห็นแล้วภาคภูมิใจแทนนะคะ แม้ไม่ได้ตั้งใจจะเสียสละ แต่การส่งเสริมความรักสามัคคีในเครือญาติก็เป็นการเสียสละโดยตัวเองอยู่แล้วค่ะ
- ทำเช่นนี้ได้ เพราะมีใจห่วงใยผู้อื่นเป็นที่ตั้งค่ะ...สิ่งที่คุณครูอิงทำก็เหมือนเป็น เถาพืชที่กล่าวมานี้.... เช่นกันค่ะ
- เถาพืชเหล่านี้รั้งลูกของมันไว้ได้ ก็เหมือนกับสายใยรัก สายใยผูกพันของพ่อแม่ที่ค่อย ๆ ทะนุถนอมเลี้ยงลูกจนเติบใหญ่
- สวัสดีค่ะ คุณ Sila Phu-Chaya
- ครูอิงขอบข้อคอมเม้นท์ของคุณศิลาจังเลยค่ะ
- ทุกครั้งจะเป็นข้อความที่ช่วยเติมเต็มให้กับบันทึกขอครูอิง
- และเป็นสิ่งที่แสดงให้เห็นว่า "ได้อ่านจริง"
- ที่กล่าวเช่นนี้ไม่ใช่เพราะเห็นว่า คุณศิลาชื่นชมครูอิงดอกนะคะ
- แต่พูดด้วยความรู้สึกจริง ๆ ชอบข้อคอมเม้นท์แบบนี้ค่ะ