ชุมชนไทยโดยภาพรวม   มีสภาพดังสำนวนไทยแบบอีสานว่า 

                    ข้าวสุก  ปลาตาย 

     ความเคลื่อนไหวในเชิงพัฒนาจึงค่อนข้างช้า