ขอแนะนำเฉพาะที่แนะนำได้แล้วกัน

1.เรื่องการหาค่า DRC นั้นเรื่องการใช้แมโทรแลคนั้นคุณเอกได้อธิบายไว้แล้วตามไปดูได้เลย ส่วนอีกวิธีที่เห็นพวกพ่อค้าแถวบ้านทำเห็นใช้ไมโครเวพ อะครับ

คือน่าจะเป็นวิธีการคร่าวๆ คล้ายๆการทำ TSC ของห้อง Lab แต่ก็ไม่ได้สังเกตุว่าเขาชั่งน้ำยางสดกี่กรัม และเมื่อชั่งแห้งแล้ว เขาจะคูณจะหารอย่างไร จึงออกมาเป็นค่า DRC ให้กับชาวสวน แต่อย่างไรเขาก็ต้องทำให้เขา ชนะเปอร์เซนต์ชาวสวนอยู่แล้ว

2.เรื่องปริมาณแอมโมเนียที่ใช้ในการรักษาสภาพน้ำยางนั้นส่วนมากทางโรงงานจะให้กับลูกค้าน้ำยางสด ในปริมาณน้ำยางสด 1 ตัน / แอมโมเนียน้ำ 30 กก.+ ยาขาว 1 กก. ซึ่งจะใส่มาในแกลลอนเดียวกันเราก็ใส่ตามสัดส่วนที่เขาให้มานั่นและครับ การเติมควรจะแบ่งเติมนะครับ คือ 1 รองพื้น 2 เมื่อได้ปริมาณ 1/2 ของถัง 3 ก็เต็มถังแล้วคนให้เข้ากันให้ดี ออลืมบอกไปก่อนเติมเขย่าให้ยาขาวกับแอมโมเนียเข้ากันให้ดีเสียก่อน เพราะเมื่อทิ้งไว้นานๆ ยาขาวจะตกตะกอน

3 เรื่องการเก็บรักษาน้ำยางสดนั้นเน้นความสะอาดเป็นหลักครับควรกรองน้ำยางสดก่อนถ่ายลงถังด้วย หลังจากถ่ายน้ำยางออกจากถังทุกครั้งควรต้องล้างให้สะอาดและแห้ง และแนะนำให้ส่งทุกวัน แต่หากมีเหตุจำเป็นเช่นได้ปริมาณน้อยไม่เพียงพอที่จะส่งก็จำเป็นต้องมีการดองน้ำยาง 1 คืน ซึ่งจะมีความเสี่ยงอยู่บ้างที่ยางจะ มีค่า VFA.no สูงเกินกว่าเกณฑ์ที่ทางโรงงานกำหนด ซึ่งส่วนมากพ่อค้าจะเพิ่มปริมาณแอมโมเนียที่เติมให้สูงขึ้น และส่วนมากจะไม่ค่อยเกินที่ทางโรงงานกำหนด(ประมาณ O.070) แต่ถ้าดองน้ำยาง 2 คืนมีแนวโน้มที่จะเกินได้สูง ซึ่งถ้าค่า VFA.no เกินทางโรงงานจะตัดราคา ตามสัดส่วน และหากไม่รับซื้อก็ได้

4 แนะนำยากนะครับข้อนี้ก็มีทั้งคนที่สำเร็จ และล้มเหลว เพราะมีหลายปัจจัยนะครับในธรกิจเกี่ยวยางพาราไทย แต่แนวโน้มแล้วธรุกิจน้ำยางสดนั้นน่าจะดีกว่ายางแผ่น เรื่องหลักของน้ำยางคือ ค่า DRC ส่วนเรื่องราคานั้นเราเป็นพ่อค้าควรจะมี Connection สัก 2 ที่เพื่อจะได้มีทางเลือกบ้าง

การทำธุรกิจสำคัญคือความซื่อสัตย์ ทั้งต่อตัวเอง ลูกค้าน้ำยาง โรงงานหรือศูนย์รับซื้อ ค่อยๆทำไป แล้วประสบการณ์จะสอนท่านเอง

ปาดเจ้าของบล็อคแล้วโทษที ยังไงก็รอ"คุณเอก"เพิ่มเติม