สวัสดีครับ คุณกิติยา เตชะวรรณวุฒิ
อิ อิ อิ...ชวนให้คิดถึงคำทำนองว่า...
เป็นมนุษย์สุดนิยมกันนั้นเพียงลมปาก...
มองในแง่ดี ดีนะครับ...ชื่นชมกันนั้นดีจัง
ผมว่า...คนเรานั้นยกตัวเองไม่ขึ้น ต้องให้คนอื่นยกยอจึงจะลอยสูงเด่น
แต่ถ้าอยู่สูงแล้วหลงตน ก็คงต้องตกลงมาเมื่อไร้คนยก
นี่ละ...คนเราควรอิงอาศัยซึ่งกันและกันเป็นสัจธรรมดีจริงนะนี่...
อิ อิ อิ
บุญรักษานะครับ
ขอบคุณครับ