ภูมิปัญญาที่ถูกลืมไม่...

กระแสของการเปลี่ยนแปลง...ได้เข้ามา
ความลืม..เกิดขึ้นในสังคม..อิทธิพลของสิ่งใหม่เข้ามาแทนที่
ไม่มีจุด...ที่แน่ชัด...ของการถูกลืม
แต่หากสิ่งหนึ่ง...ที่เราลืมและอาจเลือนหายไปในบางบริบท
นั่นคือ..."ภูมิปัญญา"...
กระแสสังคมต่างวิ่งวน...มากับคำใหม่..สิ่งใหม่
KM แต่หารู้ไม่ว่า...ตัวความรู้ดังกล่าวได้ถูกจัดการสั่งสม
มาเป็นระยะเวลาที่ยาวนาน...ชั่วลูกหลาน..ด้วยการถ่ายทอด ณ ปัจจุบันอาจดูเหมือนมาปัดฝุ่นใหม่..แต่หากไม่ใช่ในความหมาย สิ่งที่ยังมีอยู่ก็ยังคงมีอยู่..."เรา"... "คน-ราชการ"...ต่างหลงทางกันหรือไม่ว่า.."มนุษย์-อสม." ที่เข้ามาสู่ระบบอย่างไร้รูปแบบต่างมีความเพียบพร้อมของความตกผลึก..ที่จัดสรรมาจากการสั่งสมประสบการณ์
และความพร้อมด้วยจิต...ที่ทำงานด้วยภูมิปัญญาที่มีอยู่ในตัวเขาเอง.."เรา"... "คน-ราชการ"ต่างหากที่อาจต้องกลับหันมา..ทบทวนภายใต้บริบท...แห่งกระบวนการทางปัญญา..ของมนุษย์ว่าควรจะทำอย่างไร..ถึงจะ..ก่อให้เกิดประโยชน์อย่างสูงมากกว่าที่มองเพียงแค่ "รู้หรือไม่รู้" ภายใต้...เกณฑ์ที่ตัวเองจัดขึ้นมาเพื่อวัดความฉลาดของ "มนุษย์" เท่านั้น