ขอคิดด้วยคนนะครับ ผมฟังเหตุผลในด้านของผู้ที่เห็นด้วยกับการออกนอกระบบแล้ว  ผมสังเคราะห์ได้ว่า สิ่งที่เป็นสาเหตุที่มหาวิทยาลัยควรออกนอกระบบ  น่าจะเป็นเรื่องของ "การบริหารจัดการของระบบราชการ"  ที่มีความเทอะทะ ไม่มีประสิทธิภาพ หรือไม่มีคุณภาพ หรืออะไรในทำนองนี้ใช่มั้ยครับ

 ถ้าด้วยเหตุผลข้างต้น ผมว่าเราควรแก้ปัญหาให้ตรงจุด ก็คือการเปลี่ยนเอา "ความเป็นระบบราชการออกไปจากมหาวิทยาลัย"  อาทิเช่น ลดขั้นตอนการบริหาร สายงานบังคับบัญชา วัฒนธรรมองค์กร ระบบวัดประเมินคุณภาพ  ถึงจะตอบได้ตรงปัญหา  ถ้าอย่างนี้ผมเห็นด้วยนะครับ

แต่การเอามหาวิทยาลัยออกนอกระบบ ตามที่คนในแวดวงการศึกษาบางส่วนพยายามผลักดัน  มันเป็นเหมือนการแก้ปัญหาที่ไม่ค่อยตรงกับเหตุ  และมันอาจจะเกิดปัญหาตามมาอีกเยอะ  ผมคิดว่าปัญหาเรื่องการขึ้นค่าหน่วยกิตเนี่ยเป็นปัญหาที่ยังไม่ใช่ปัญหาแท้  เป็นแต่เพียงแรงกระเพื่อมของปัญหาจริงเท่านั้น 

ปัญหาจริงของการนำมหาวิทยาลัยออกนอกระบบก็คือ ความสัมพันธ์ระหว่างมหาวิทยาลัยกับความผิดชอบต่อรัฐหรือสังคมจะค่อยหมดไป  ใครจะคิดว่าเศรษฐกิจ หรือ การเมือง เป็นกระดูกสันหลังของสังคม  ก็คิดไป  ผมไม่คิดว่าเป็นอย่างนั้น  การศึกษาต่างหากที่ควรจะเป็นกระดูกสันหลังของรัฐหรือของสังคม  ถ้าการศึกษาไม่เป็นไปในแนวทางอุดมการณ์ที่กำหนดโดยรัฐหรือสังคมแล้ว  อะไรที่จะเข้ามาแทนแนวทางนี้ ผมว่าไม่วายที่จะเป็นแนวทางอุดมการณ์แบบทุนนิยมเสรี กลไกราคาจะเข้ามาทำหน้าที่แทน 

 ผมเป็นอาจารย์สอนวิชาปรัชญา  ผมเชื่อว่าวิชาของผมไม่สามารถอยู่ได้โดยการกำหนดของอุปสงค์อุปทาน  วิชาในแบบของผมต้องการการสนับสนุนจากรัฐที่มองเห็นในคุณค่าของวิชา ที่จะสามารถรับผิดชอบต่อสังคมในด้านใดด้านหนึ่ง  แล้วก็ข้อเท็จจริงเลยนะครับ ภาควิชาปรัชญาเนี่ย โดนขู่มาหลายรอบแล้วว่า ถ้ารับนักศึกษาเอกปรัชญาได้ไม่ถึงตามโควต้า  ก็จะมีการยุบภาควิชา