ความเห็น: ผู้มากับจักรยานชีวิต : นักเรียนกวี...เลือดเนื้อเป็นเชื้อไฟฉายโชน

น้อมกราบสวัสดีครูค่ะ..

ดีใจค่ะ..กับข่าวดีกวีน้อยคนที่ ๗ ของครู

เห็นผลงานของน้องๆ..ก็คิดถึงพวกเธอทุกคนค่ะ

คิดถึงครู..และทุกคนค่ะ

หากย้อนวันคืนได้..หนูคงได้พบและเรียนรู้กับครูนานแล้ว

เมื่อเป็นไปไม่ได้..จึงต้องก้าวต่อไป

แต่ละก้าวของหนู..จะทำให้เกิดประโยชน์มากที่สุดค่ะครู

หนูเขียนบันทึก..ได้ ๓ บันทึกแล้วค่ะ

หากหนูพูดหรือเขียนประเด็นใดผิด..ครูกรุณาบอกหนูด้วยนะคะ หนูพร้อมจะแก้ไขค่ะ

๔. บทที่ ๔ บทชีวิต..หนูกำลังเขียนค่ะ

ด้วยความเคารพและระลึกถึงครู-แม่พรามค่ะ

ศน.อ้วนค่ะ