เม็กดำ

 ทำเม็กกะโปรเจ็คทางภูมิปัญญาให้ได้ ไม่ได้พูดเล่นๆนะ อยากชวนให้ทำกันอย่างจริงจัง!

  การทำทำวิจัยเรื่องภูมิปัญญาไทย ที่จริงมีเรื่องที่รอคอยให้ทำอีกเป็นล้านเรื่อง เพียงแต่ต้องทุ่มเททำอย่างหนัก ไม่ควรวางกรอบไว้แค่ในพื้นที่หรือชุมชนตัวเอง

ควรทำตัวเป็นพวกตาส่อน ตาใส มองเจาะไป หูฟังหาเหตุไป ปากอ้าถามไป ใจใคร่ครวญคิดไป มันถึงจะไปเจอแก่นของภูมิปัญญา  เอาแค่เรื่องขุดกะปูไม่ให้สับโดนตัวนี่ก็คุยกันได้ครึ่งค่อนวัน เหมือนปิ้งปลาไม่ให้ตัวงอของผู้ใหญ่เรื่องนั่นแหละ

   เรื่องปิ้งปลาขี้ราดคอนั้น ถือเป็นเรื่องเด็ดของเม็กดำ พยายามต่อไป อาจจะเจอทีเด็ดเพิ่มในเร็วๆนี้ มันมีอยู่แล้ว มีอย่างแน่นอนล้านเปอร์เซ็นต์ ปัญหาอยู่ที่จะเอาเครื่องมืออะไรไปถอดรหัสชีวิตของคนที่อาศัยอยู่กลางทุ่งใหญ่มาตั้งแต่โบราณ

แค่หนังเรื่อง"ลูกอีสาน" หยิบเศษเสี้ยวมาทำยังมีเสน่ห์ให้คนชื่นชอบอีสาน

คนสารคาม ต้องตระหนักว่า ทุ่งกุลาร้องไห้เป็นตำราเล่มใหญ่ เรียนจนหัวผุก็ไม่มีวันจบ  วันหลังชวนชาวมหาวิทยาลัยสารคามนั่นแหละคุยเรื่องนี้ให้มันทะลุให้ได้ เสริม..การสร้างอาคารศิลปวัฒนธรรมขนาดใหญ่ แล้วเอา แห เอาลอบ เอาเกวียนฯลฯ ไปจัดแสดง นั่นก็เป็นเพียงเสี้ยวเล็กๆที่ชอบจัดกัน จริงๆแล้วยังห่างไกลคำว่าวัฒนธรรมและภูมิปัญญาไทยมากนัก

เอาแค่คำว่า กุลาร้องไห้ มันมีที่มาอย่างไร ตำนานเกิดจากตรงไหน ทำไมสามารถเปลี่ยนเป็นทุ่งกุลาหัวเราะได้ เพราะการปลูกข้าวหอมมะลิ มันเป็นได้เพราะสาเหตุอะไร ทำไมคนสมัยก่อนปลูกข้าวตรงนี้ไม่ได้ มันเกิดการเชิ่อมโยงวิทยาการตรงไหน

ประเด็นสดๆอย่างนี้ที่ชาวสารคาม นักศึกษา นักวิชาการ แห่งเมือกตักสิลาควรจะเปิดโปง เปิดเผย ไม่ใช่เอาแบบทางใต้ ..ทำไหร..ทำเถิด อย่าเปิ๊ดผ้า..