ขอบคุณค่ะคุณ นาย วิรัตน์ คำศรีจันทร์ ที่มาแวะและยังให้ได้ชมฝีมือศิลปิน เห็นแล้วชื่นชมคนมีสุนทรีย์ มีความใจเย็นในการวาดภาพสีน้ำ เป็นความสุขอีกแบบหนึ่งนะคะ เด็กๆที่เขาดินคงได้แรงบันดาลใจในการมองเห็นความงามและชีวิตที่หลากหลายอยู่ในธรรมชาติร่วมโลกใบเดียวกัน

ที่บ้านต้นไม้เยอะมากๆค่ะ คงชุ่มชื้น มีร่มเงา ทีหลบสร้างรัง ทีพำนักให้แก่สัตว์นานาชนิด ตัวเองคิดว่าที่สามารถจับภาพสัตว์ต่างๆได้คงเพราะกระแสเมตตาที่อยู่ในตัวเราที่สัตว์เขาชิน และเราเองนอกจากสวดมนต์แผ่เมตตาให้สัตว์น้อยใหญ่เสมอเป็นการสร้างกระแสเมตตา เราก็ได้ฝึกตัวเองที่พอเห็นสัตว์แปลกๆจะควบคุมจิตใจให้ผ่อนคลาย ไม่ตื่นเต้นกรี๊ดกร๊าด หากมีกล้องก็ยกกล้องจับภาพ หากไม่มีก็แผ่เมตตาบอกว่าวันหลังให้มาโชว์ตัวใหม่ขอเก็บภาพหน่อย ดูท่าว่าจะได้ผลนะคะ

เจ้ากิ้งก่าหัวสีฟ้านั้นถ่ายได้หลายรูป พอเขาเคลื่อนตัวหลบไป ยังอุตส่าห์ชะโงกโผล่แต่หัวมาดูเราเลยค่ะ ได้ภาพแรกมายังรู้สึกว่าเขาโผล่มาจ๊ะเอ๋นะคะ