ในความเห็นของผม
  • ผมคิดว่า การทำงานเป็นเรื่องของการบริหารการจัดการครับ ถ้างานในความรับผิดชอบของเราเป็นหน้าที่ของเราที่ต้องจัดการให้งานเดินครับ ไม่ใช่เรื่องที่เราต้องไปโทษว่าใครทำงาน หรือใครไม่ทำงาน
  • การทำงานกับทีมงานที่เราไม่ได้เลือกเอง เป็นเรื่องปกติครับที่เราจะเจอทั้งคนที่อยากทำงาน และคนที่อยากเอาหน้า ถือเป็นความรับผิดชอบของเราในการทำให้คนทั้งทีมรับผิดชอบร่วมกัน แต่ถ้าเหลือบ่ากว่าแรงในการเข็นคนบางคน ผมคิดว่าการตั้งเป็นทีมงานย่อยในทีมงานใหญ่เป็นวิธีการหนึ่งที่น่าจะแก้ปัญหานี้ได้ครับ แล้วทำงานด้วยทีมงานที่รวมกลุ่มคนที่ตั้งใจทำงานจริงครับ อย่าไปสนใจคนที่ไม่ทำงาน
  • หน้าที่ของเราคือการรับผิดชอบผลงาน ไม่ใช่รับผิดชอบคนที่ไม่ทำงาน อย่าไปใส่ใจคนที่ไม่ทำงานเลยครับ เสียกำลังใจเปล่าๆ เพียงแค่เราคิดว่า ทำไมเราต้องเหนื่อยแทบขาดใจในขณะที่คนบางคนนั่งอยู่เฉยๆ งานก็ไม่เดินแล้วครับ
  • ทำงานเหนื่อยกับคนที่เหนื่อยด้วยกัน เพียงไม่กี่คนสบายใจกว่าครับ สนุกกว่าด้วย
  • สำหรับคนที่ไม่ทำงาน เอาแต่ชื่อ ทุกคนก็รับรู้กันได้ครับ เป็นเรื่องของการลงโทษโดยประชาสังคมดีกว่าครับ
  • อยากรู้เหมือนกันครับ ว่า บัวใต้คอนกรีตอย่างผมจะจัดอยู่ในบัวเหล่าใดของดร.แสวง