หนาน ได้มีต้นกำเนิดมาจาก เมื่อก่อนสมัยพระเจ้าติโลกราช แห่งเวียงเชียงใหม่ ได้มีครูบาญาณรังสี เปิ้นหันว่า ลัทธิป่าแดง หรือว่า นิกายของพระสุมะนะแห่งสุโขทัย ที่เปิ้นได้เอาพระธาตุ มาตวยและบรรจุอยู่ที่วัด พระธาตุดอยสุเทพและวัดสวนดอก ครูบาญาณรังสีเปิ้นก็ได้ไปเมืองลังก๋า ได้เฮียนและรับเอาการบวชแบบ นทีสีมา คือเปิ้นว่า บริสุทธิ์ที่สุด เพราะอยู่ก๋างน้ำ นกหนู ต้นไม้ บ่สามารถทำให้ สีมา นั้นวิบัติ ได้ การบวชนั้น เป็นการบวชที่ใหญ่ที่สุด ในล้านนา บ้านเฮา ผมบ่แน่ ใจ๋ ว่า 1200 คน ก่ที่บวชแต่ถึงปันคนแน่นอน โดยรองลงมาคือ เมืองเชียงแสน 500 คน การบวชคือ มีแพ ของพระอุปัชฌาย์อยู่กล๋างน้ำ และมีแพ เเหมลำหนึ่งของคนที่จะบวช (บวชได้ที่ละ2คน)โดยให้แพนั้นลอยมาขนานกับแพของพระอุปัชฌาย์ และทำการบวช โดยเรียกคนที่บวชด้วยวิธี นทีสีมา ว่า พระที่บวชด้วยแพขนาน สึก มาแล้ว ก็เรียกคนที่บวชด้วยแพขนาน เรียกสั้นๆๆ มา ขนาน พอเวลาผ่านไป นานเข้านานเข้า ก็เพี้ยน เป็น หนาน เต๊าปัจจุบัน แต่ปัจจุบันก็ไม่ได้มีการบวชแบบนที สีมา แต่ก็ยังเรียกคนที่เป็ก แล้วสึก ว่าหนาน อยู่

ตามประวัติศาสตร์ ในการบันทึก หนานติ๊บจ๊าง นั้นก็เขียนว่า ขนานติ๊บจ๊าง เช่นกัน