สวัสดีค่ะคุณสี่ซี่

ขอบคุณที่มา ลปรร ค่ะ ชอบความคิดเห็นที่ให้ไว้...หลานที่จะเข้ามาอ่านอาจได้ข้อคิดเป็นอานิสงส์ค่ะ...

....ความพอดีของชีวิตก็การทำอย่างที่ใจอยากทำ แต่ต้องยืนอยู่บนความเป็นจริงแห่งชีวิต  บางครั้งเพ้อเจ้อได้ แต่ต้องรู้ว่าตัวเองกำลังเพ้อเจอ เพราะเพ้อเจ้อก็มีความสุขดี บางครั้งมองความจริงแห่งชีวิตมากไป ก็ต้องบอกว่าปล่อยไปบ้าง ลืมๆ ไปบ้าง เราจะเจ็บปวดน้อยลง วันนี้ยังคงเจ็บปวด เพ้อเจ้อ แต่นำตัวเองกลับมาที่กึ่งกลางได้ค่ะ สุขหรือสุขน้อย เราเลือกเอง

(^___^)