สวัสดีครับ คุณภูสุภา อนุโมทนาครับ สำหรับธรรมะ และ ศึกษาธรรมะจากครูบาอาจารย์ท่านเดียวกัน ผมเป็นมือใหม่ครับ เพิ่งเรียนมา 2 เดือน (มีโอกาสได้ไปเรียนที่วัดอาทิตย์ละ 1 วัน บวกกับ อ่าน และ ฟังตามสมคสร) ขออนุญาติแลกเปลี่ยนจากประสบการณ์อันน้อยนิดนะครับ

"เอาจิต(ซึ่งไม่ใช่ของเรา*) ดูจิต จนรู้ว่า กายและจิตที่กำลังคิด กำลังดู นั้น ล้วนไม่ใช่ของเรา"

>> คล้ายๆกับสังเกตอาการของจิตว่ากระเพื่อมอย่างไร เช่น อยู่ดีดีโกรธขึ้นมา หรือ เผลอไปคิด ก็ให้คอยรู้สึกตัว พอดูไปเรื่อยๆ รู้ว่าจิตบังคับไม่ได้ ความเป็นตัวเราจะค่อยๆ ลดลง ก็จะเริ่มเห็นว่ามันไม่ใช่ของเรา เปรียบเหมือน เริ่มปฏิบัติ ยังยึดติดเยอะ ตัวเรามี 10 คะแนน เริ่มปฏิบัติในหนทางที่ถูกต้อง คือ คอยรู้กาย (รู้กายให้รู้ลงปัจจุบัน) ดูจิต (ให้คอยตามดู เช่น สุข ทุกข์ โลภ โกรธ หลง ให้คอยรู้) จาก 10 อาจเหลือ 8 เป้าหมาย คือ 0 หรือ ไม่มีตัวเรา จนเข้าสู่นิพพาน