จากหลักการ ทฤษฎีแนวคิดของเศรษฐกิจพอเพียงทำให้มองภาพชัดขึ้นอีก  เกษตรกรรมแบบพอเพียง จากกลุ่มตัวอย่างที่ทำในโครงการจัดการความรู้ของบุรีรัมย์
            นั่นคือในกรณีของพ่อสำเริง เย็นรัมย์ ที่สามารถพึ่งตนเอง ลดการพึ่งพาภายนอก อยู่โดยไม่ต้องหวาดระแวงหนี้สินที่มี  รายจ่าย ความทุกข์ ความไม่พออยู่พอกิน
             กลายมาเป็นสามารถกำหนดชีวิต อนาคตตัวเองได้ ว่าจะทำมาหากินอย่างไร จะอยู่อย่างไร  ยึนบนลำแข้งของตนเองได้อย่างมีความสุข  มีอิสระในการใช้วิถีของตนเองด้วยการเลี้ยงสัตว์ ปลูกพืช ผัก ไม้ยืนต้นให้เกื้อหนุนกัน สร้างระบบการจัดการน้ำ
             สร้างความสมดุลระหว่างคนกับธรรมชาติที่อยู่ร่วมกันได้ และสร้างเครือข่าย สร้างวิถีความพอเพียงที่สอดคล้องต่อการดำรงชีวิต และนำไปสู่ความมั่นคง ทั้งด้านทรัพยากร อาหาร สุขภาพ การมีส่วนร่วมในการพัฒนาท้องถิ่น และการอยู่ร่วมกันในสังคมชุมชนต่อไป