ถ้าพิจารณาเรื่องการสูญเสียทางด้านเศรษฐกิจแล้ว

น่าคิดมาก  แต่ที่สูญเสียมากกว่านั้นคือ..

กลุ่มที่ตกรถไฟขบวนสุดท้าย..ไปหลงคิดติดปริญญา

นึกว่า ปริญญาเป็นคำตอบสุดท้าย..

ที่แท้เพิ่งจะเปิดหน้าสารบัญเท่านั้น

ทุกมหาวิทยาลัยสามารถสอนได้ครึ่งเดียว

ของความรู้ความสามารถลูกศิษย์

นิสิตจะต้องเรียนต่อๆๆไป

การเข้าศึกษา..ก็เพื่อให้รู้วิธีค้นหาความรู้

ไม่ใช้ไปได้ยาวิเศษที่ระลึกรู้ได้โดยอัตโนมัติ

เพียงแต่การที่ได้เข้าศึกษาให้สอดคล้องกับตัวตน

สอดคล้องกับแผนพัฒนาเศรษฐกิจและสังคมของ

ประเทศ สังคมโดยรวมก็ไม่ต้องได้รับผลกระทบจาก

การบริหารทรัพยากรบุคคลของชาติ