เหมือนที่ผมพูดไว้ในงานมหกรรม KM ครั้งที่ 3 นั่นแหละครับว่า ....การเรียนรู้ระดับที่ 1 จะเกิดขึ้นได้ต้องอาศัยการเปิดรับ คือต้องฟังอย่างตั้งใจ จึงจะได้สิ่งที่เราเรียกว่า สุตตมยปัญญา หรือ ปัญญาที่มาจากการฟัง ....การเรียนรู้ระดับที่ 2 เกิดจากใช้สมองคิด ไม่ใช่แค่จำและทำทุกอย่างเหมือนกับที่ได้ฟังมา หากแต่ว่ามีการประยุกต์ใช้ให้เหมาะสมกับบริบทของตน ...เป็นการต่อยอดความคิดจากของเดิม มีการเติมแต่ง ไม่ใช่แค่รู้จำ แต่เป็นการรู้จริง ...ทางพระเรียกว่าเป็น จินตมยปํญญา ....ส่วนการเรียนรู้ระดับที่ 3 ถือว่าเป็นการเรียนรู้ผ่านประสบการณ์จริงของตนเอง ไม่ใช่แค่ฟังเขามา หรือคิดเข้าใจเอาเอง แต่เป็น "การเห็น" ได้ด้วยตนเอง เป็นประสบการณ์ตรง ซึ่งไม่สามารถเรียนได้ด้วยการฟัง หรือการคิด ในทางธรรมเรียกว่า ภาวนามยปัญญา

การเรียนรู้เรื่อง KM ในสังคมไทย ตอนนี้มีทั้งสามระดับครับ บางท่าน (แห่ง) ก็แค่ "รู้จำ" บางท่านก็ไปถึงขั้น "ทำเป็น" บางท่านก็เกิดปิ๊งแวบด้วยตัวเอง ผมเรียกว่าถึงขั้น "เห็นจริง" ....แต่ก็มีอีกส่วนหนึ่งครับ ยังไม่ยอมเปิดรับใดๆ ทั้งสิ้น .....คงต้องช่วยกันเท่าที่พอจะช่วยกันได้นะครับ