ความเห็น 1216900

"ฝึกใจ"สนทนากับพี่แอมป์เจ้าเก่า

เขียนเมื่อ 

สวัสดีค่ะคุณหมอเล็ก และ"แม่มัท" : )

ขอบพระคุณมากสำหรับบันทึกที่น่ารักและชวนสนทนามากบันทึกนี้นะคะ  คุณหมอเล็กชวนคุยเรื่องลึกซึ้งได้สนุกจริงๆ    พี่แอมป์มีความรู้ทางธรรมน้อยมาก  มีแต่ใจที่อยากรู้ธรรม  รู้แล้วเย็นใจดี  ดีใจจังที่คุณแม่น้องเจแวะมาร่วมสนทนาธรรมด้วยกันนะคะ  หลานชายพี่ได้ สัปปายะ ที่ดีน้าพี่ว่า  โดยเฉพาะ ปุคคลสัปปายะ : ) 

พี่แอมป์ฟังมัทเล่าเรื่องการเจริญสติแล้วชอบทุกที  คือของพี่ไม่ใคร่ได้ทำเท่าไหร่ อาศัยการ"ระงับอารมณ์ข่มใจ"มากกว่าการ"ตามดูรู้เท่าทันกระบวนการ"ของอารมณ์และจิต   ออกแนวตะวันตกมากกว่าตะวันออก  อิอิอิ

ตานี้พี่ลิ้งก์มามั่ง  คือไปเจอเรื่อง"การดูจิต"ในการสนทนานี้เข้าโดยบังเอิญ  อ่านแล้วก็คิดไปเองว่าเข้าใจหน่อยๆ  ทีนี้ก็เลยขำตัวเอง  จะว่าไปแล้วที่จริงพี่ยังไม่เคยปฏิบัติธรรมด้วยซ้ำ  มีแต่อ่านเอาทั้งนั้น  และที่เคย"รู้สึก"เอาเองก็เป็นแบบบังเอิญ ....แต่รู้สึกแล้วก็สบายใจดี

พี่เคยรู้สึกโศกเศร้าแบบนางเอกมิวสิคอยู่ช่วงหนึ่ง เปลืองทิชชูมาก อยู่มาวันหนึ่งเกิดรู้สึกนึก(หรือคิดก็ไม่รู้)ขึ้นมาเฉยๆว่า  เอ้า..เศร้าต่อซิ  ทำไมไม่เศร้าต่ออีกหน่อย  แน่ะ..งงอยู่ทำไม  เศร้าต่อเร้ว... เอ้าร้องเลย  .... 

ตานี้มันไม่ยักกะร้องแฮะ  คือรู้สึกว่ามีอะไรอีกอันมาบอกอันที่เศร้าๆอยู่เมื่อตะกี้  แล้วอันที่เศร้ามันก็หยุดไปเหมือนปิดสวิตช์  ถ้าเป็นดาราคงโมโหน่าดู  เพราะจู่ๆอารมณ์ที่บิวท์มาอย่างดีมันหายกึกไปหน้าตาเฉย  แบบว่าพี่ก็เลยงงๆอย่างที่ว่าเนี่ยนะคะ

สรุปว่าพี่แอมป์ไม่มีข้อสรุปสำหรับเรื่องนี้เพราะไม่รู้ว่ามันคืออาการอะไร  แต่ขอยืนยันว่าพี่ยังคงอยู่ได้ปกติดีมาจนทุกวันนี้  : )   และความรู้สึกที่ว่านี้ก็นานๆเกิดที  หลังจากเกิดแล้วก็ขำตัวเองทุกทีว่าอารมณ์นี่ก็เหมือนสวิตช์  ถ้าจังหวะดีๆ กดเจอปุ่มปิดมันก็ดับได้เอง   อ่า....พูดไปแล้วก็ดูเหมือนเพ้อเจ้ออย่างไรก็ไม่ทราบแต่พี่ก็อยากเล่าอย่างที่เจอนี่นะจ๊ะ

พี่แอมป์ชอบตรงที่มัทบอกว่า "ไม่ซีเรียสมากเพราะมีวิธีของตัวเองที่เข้าใจอยู่เองจากอาจารย์หลายๆท่านที่สอนมา " เพราะพี่ก็เชื่อว่าแต่ละคนจะหาวิธีของตนจนเจอ  แต่ละคนคงมีวิธีที่เหมาะกับตัวเอง ส่วนจะพัฒนาไปได้เพียงไรก็คงต้องมีอาจารย์มีผู้รู้จริงชี้แนะ ซึ่งก็นับเป็นกุศลแก่ชีวิตอย่างยิ่ง 

P ขอบคุณคุณหมอเล็กมากนะคะ ที่เริ่มต้นให้เกิดการสนทนาวิสาสะกันอย่างสบายใจเช่นนี้  : )  

 

 

 P และขอบอกว่ายินดีกับมัทด้วยใจจริงในความสุขแบบครอบครัวอบอุ่น ....ซึ่งฟังแล้วชื่นใจนักนะคะ   : )