สวัสดีครับ อาจารย์พันคำ
ขอบคุณครับที่เอาเรื่องตลาดสามชุกร้อยปีมาเล่ากัน

ความจริงผมเคยไปธุระที่ตลาดสามชุกก่อนที่จะมีการรื้อฟื้นอนุรักษ์อยู่หลายครั้ง
ผมมักเอารถไปจอดที่ลานจอดหน้าอำเภอ

เมื่อมองเข้าไปก็จะเห็นสภาพตลาดแบบที่เห็นนั่นแหละครับ
แต่ตอนนั้นไม่มีเต้นท์ผ้าใบใหม่ๆแบบนี้
จะไม่มีป้ายร้อยปีหรือโคมแขวนใดๆ

คือแบบธรรมชาติจริงๆ ภาพที่เห็นคือตลาดริมน้ำที่ตั้งบนฝั่งขวาของแม่น้ำสุพรรณ (ท่าจีน,นครชัยศรี)
สมัยนั้น (5 ปี ก่อนนี้) จะมีร้านขายกล้วยแขกรสชาดพื้นบ้านอยู่ มีร้านไก่ย่างไม้อยู่ริมน้ำ เมื่อเดินเข้าไปตามตรอกซอย จะเห็นบ้านไม้หันหน้าชนกันเป็นแถว ทางที่เดินเป็นถนนแคบๆ
เพราะสมัยก่อนเป็นชุมชนทางน้ำ บนบกเป็นตลาดทางเดินไม่ได้สร้างให้รถวิ่ง
จนถึงปัจจุบันรถยนต์ไม่สามารถวิ่งสวนกันได้ นี่คือเอกลักษณะพิเศษของตลาดร้อยปี

วันที่ไปยังเห็นร้านถ่ายรูปโบราณ มีกล่องสำหรับช่างมุดเข้าไปแต่งฟิล์มตั้งอยู่แต่ไม่ได้ใช้งาน
พอมีการฟื้นฟูก็เอามาปัดฝุ่นใหม่
ใครเคยไปเที่ยวงานวัดสมัยก่อนจะมีบริการถ่ายรูปแบบนี้ตามงานวัด
เดี๋ยวนี้ไม่มีแล้ว
จะไปดูต้องดูที่ตลาดสามชุกเท่านั้น
และสามารถถ่ายใช้การได้ด้วย
นักท่องเที่ยวนิยมไปถ่ายกันมาก

ลักษณะตลาดดังกล่าวนี้ที่อื่นๆก็มีเช่นตลาดบางหลวง ตลาดรางกระทุ่ม
ตลาดน้ำลำพญา หรือตลาดดอนหวายที่ลือชา

ตลาดต่างๆเหล่านี้เหมาะสำหรับการไปพักผ่อนหาของรับประทานในวันหยุดครับ

ตลาดนางเลิ้งก็น่าไปนะครับ เขาฟื้นฟูขึ้นมา อาหารขนมโบราณเยอะแยะครับ
น่าไปจริงๆครับ