ความเห็น 1214477

"ฝึกใจ"สนทนากับพี่แอมป์เจ้าเก่า

เขียนเมื่อ 

มัทคัดตัดย่อมาจาก แก่นธรรมคำสอนของหลวงปู่ดุลย์ ที่เขียนโดยหลวงพ่อปราโมทย์นะคะ

คำว่าจิตส่งออกนอก = อาการของจิตที่ไม่ตั้งมั่นในขณะที่รู้อารมณ์ = คำว่า จิตหลงไป จิตไม่ตั้งมั่น จิตเข้าไปจมแช่อยู่กับอารมณ์ = หลงเพลินในอารมณ์หรือหลงเพ่งอารมณ์ก็ได้

ที่ต้องทำความเข้าใจคือ ไม่ว่าจิตจะส่งไปภายนอกหรือส่งเข้าภายในหรือประคองไว้เป็นกลางๆ ก็ล้วนแต่อยู่ในความหมายของคำว่าจิตส่งออกนอกทั้งสิ้น ถ้ามันนอกเหนือไปจากการรู้ไปตามปกติธรรมดา 

เช่น เมื่อเราพยายามหยุดให้จิตอยู่นิ่งๆและว่าง เราเพ่งหรือประคอง แต่ไม่มีสติปัญญา เป็นโลภเจตนาที่จะปฎิบัติธรรม เป็นการสร้างภพละเอียดชนืดหนึ่ง การปรุงแต่งความหยุดก็ยังเป็นการปรุงแต่อยู่ดี

-------------------------------------------------

งงมั้ยพี่? นี่มัทลอกมากนะ ส่วนต่อไปมัทว่าจะช่วยได้บ้าง

-------------------------------------------------

จิตเห็นจิต เป็นยังไง จิตคือธรรมชาติที่รู้อารมณ์ จิตไม่ได้มีดวงเดียวคงทนถาวรอยู่นิรันดรอย่างที่หลายๆคนเข้าใจ จิตเห็นจิตหมายถึงจิตดวงปัจจุบันมีสติไปรู้จิตดวงที่ดับไปแล้วสดๆร้อนๆ (จิตเกิดดับสืบต่อเนื่องอยู่ตลอดเวลาเพื่อทำหน้าที่รู้อารมณ์)

ปัญหาก็คือ สติเป็นอนันตา เดี๋ยวก็หายไป เราจะทำอย่างไรให้มีสติรู้อารมณ์อยู่เนืองๆจนเป็นนิสัย

-------------------------------------------------

หนังสือบางๆเล่มนี้มีเรื่องการดูจิตที่ผิดด้วย แต่มัทยังอ่านไม่ถึง พี่เล็กน่าจะสนใจ เรื่องนี้สรุปว่า ถ้าจะให้เข้าใจจริงๆคงต้องมีอาจารย์ค่ะ

มัทเองก็งงๆ แต่ว่าไม่ซีเรียสมากเพราะมีวิธีของตัวเองที่เข้าใจอยู่เองจากอาจารย์หลายๆท่านที่สอนมา อาจใช้ภาษาต่างกัน แต่ก็น่าจะโอเคสำหรับตอนนี้ (คิดไปเอง เหอะๆ)