การวิเคราะห์ปัญหา
1. ชื่อกรณี Blue Ocean ของวิทยาลัยการอาชีพไทรน้อย
2. ประเภทกรณี การบริหารการจัดการองค์การ
3. กรณี วิทยาลัยการอาชีพไทรน้อย ประกาศจัดตั้งเมื่อวันที่ 28 กุมภาพันธ 2535 ตามโครงการจัดตั้งวิทยาลัยการอาชีพระดับอำเภอ บนเนื้อที่ประมาณ 57 ไร่เศษ ในที่ธรณีสงฆ์ของวัดราษฎร์นิยม ตั้งอยู่เลขที่ 116 หมู่ 6 ถนนฤชุพันธุ์ ตำบลราษฎร์นิยม อำเภอไทรน้อย จังหวัดนนทบุรี รหัสไปรษณีย์ 11150 ปัจจุบันวิทยาลัยการอาชีพไทรน้อย สังกัดสำนักงานคณะกรรมการการอาชีวศึกษา กระทรวงศึกษาธิการ เปิดการศึกษาใน 5 หลักสูตรคือ
1.หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพ (ปวช.) 2.หลักสูตรประกาศนียบัตรวิชาชีพชั้นสูง (ปวส.) 3.หลักสูตรเสริมวิชาชีพแกนมัธยม 4.หลักสูตรวิชาชีพระยะสั้นหลากหลาย 5.หลักสูตรเทียบโอนความรู้และประสบการณ์ ปวช.และปวส.มีนักศึกษาประมาณ 1,000 กว่าคน ครู 35 คน พนักงานราชการ(ครู) 4 คน ครูพิเศษ 9 คน ลูกจ้างประจำ 5 คน ลูกจ้างชั่วคราว 19 คน รวม 72 คน วิทยาลัยตั้งอยู่ห่างใจกลางจังหวัดนนทบุรี ซึ่งเป็นสถานศึกษาที่มีบริเวณกว้าง สามารถขยายการรับนักศึกษาเพิ่มได้ มีอาคารเรียน อาคารโรงฝึกงาน อาคารอำนวยการ อาคารโรงอาหาร อาคารวิทยบริการ อาคารหอประชุม และสนามกีฬาฟุตบอล บาสเกตบอล ฟุตซอล แบดมินตัน อาคารพัสดุ ตั้งแต่เริ่มเปิดการเรียนการสอน และการดำเนินงานด้านต่าง ๆ ของวิทยาลัยประสบปัญหาต่าง ๆ ดังนี้
1.วิทยาลัยตั้งอยู่ไกลห่าง
2.การคมนาคมไม่ค่อยสะดวก
3.งบประมาณน้อย
4.การยอมรับของผู้ปกครองและนักเรียน
5.หลักสูตรที่ตอบสนองความต้องการ
6.บุคลากรด้านผู้สอนที่เป็นข้าราชการมีน้อย
4.ประเมินสถานการณ์
4.1ประมวลข้อเท็จจริงในอดีต
4.1.1เริ่มแรกวิทยาลัยได้การเรียนการสอน ระดับ ปวช.1 หลักสูตร (ประเภทช่างอุตสาหกรรม)
- ปีที่ 3 เปิดหลักสูตรวิชาพณิชยกรรม
- ปีที่ 4 เปิดหลักสูตร ปวส.ช่างอุตสาหกรรม
- ปีที่ 10เปิดหลักสูตรเสริมวิชาชีพแกนมัธยมหลักสูตรระยะสั้นและหลักสูตรเทียบโอนความรู้ประสบการณ์
4.1.2 วิทยาลัยรับนักเรียนขยายโอกาสรอบ ๆ เช่น เขตติดต่อ จังหวัดพระนครศรีอยุธยา ปทุมธานี สุพรรณบุรี นครปฐม และนนทบุรี
4.1.3 วิทยาลัยรับโอนย้ายข้าราชการครูเข้ามาสอนไม่ตรงสาขางานที่เปิดสอน
4.1.4 ได้รับงบประมาณน้อย แต่มีกิจกรรมให้วิทยาลัยสนองนโยบายมากและเป็นอาชีวศึกษาจังหวัดเพียงแห่งเดียวในจังหวัดนนทบุรี
4.1.5 ผู้ปกครองและนักเรียนไม่นิยมส่งบุตรหลานเข้าเรียน
4.1.6 เนื่อที่ของวิทยาลัยมีเนื้อที่มาถึง 57 ไร่ จึงต้องมีการพัฒนา
4.1.7 การคมนาคมไม่สะดวก
4.2ประมวลข้อเท็จจริงในปัจจุบัน
4.2.1 วิทยาลัยเปิดการเรียนการสอน 5 หลักสูตร
4.2.2 นักเรียนนักศึกษาออกกลางคันจำนวนมากกว่า 20%
4.2.3 มีรถประจำทางเพียงสายเดียว
4.2.4 นักเรียนส่วนใหญ่มาจากโรงเรียนขยายโอกาสซึ่งมีผลการเรียนพอใช้
4.2.5 การพัฒนาครูไม่ตรงสาขางานที่สอน
4.2.6 นักเรียนที่จะเข้ามาศึกษาในแต่ละปีการศึกษายังมีน้อย
5.กลยุทธ์น่านน้ำสีคราม (Blue Ocean)
5.1 เปิดเทียบโอนในโรงงานอุตสาหกรรมใกล้เคียง
5.2 เปิดสาขาใหม่ที่ยังไม่มี แต่ตลาดมีความต้องการในรูปแบบความร่วมมือจัดการศึกษา เช่น เปิด ปวส. สำหรับคนที่จบ ปวช.ที่ต้องการเพิ่มวุฒิ
5.3 เปิดสาขาวิชาอื่นที่ไม่มีในสถานศึกษา เช่น วิชากฎหมาย ธุรกิจพยาบาล ที่ดูแลผู้สูงอายุหรือบริบาลเด็กเล็ก
5.4 รับนักเรียนที่จบ ม.6 มาเรียนสาขาต่าง ๆ ของวิทยาลัย
5.5 เปิดสอนวิชาชีพแกนมัธยม ให้กับโรงเรียนขยายโอกาส
5.6 เปิดการเรียนการสอนแบบสะสมหน่วยกิตให้กับผู้ที่ไม่มีเวลาเรียนตลอดวันหรือตลอดเทอม
5.7 สร้างแบรนด์ และสร้างความเชื่อมั่นให้กับผู้ปกครองและนักเรียน
5.8 พัฒนาบุคลากรและบุคลากรทุกคนต้องรับการเปลี่ยนแปลง
6.แผนงาน
6.1 ศึกษาข้อมูลระเบียบ
6.2 วางแผนกำหนดกิจกรรมให้ชัดเจน
6.3 ประชุมผู้เกี่ยวข้อง
6.4 ประชาสัมพันธ์ถึงกลุ่มเป้าหมาย
6.5 ดำเนินการ
6.6 ติดตามและประเมินผล
นายนเรศ เจริญศิลป์
ผู้อำนวยการวิทยาลัยการอาชีพไทรน้อย
1 เมษายน 2552