นิสิตที่รักทุกท่านครับ

ขอบใจมากนะครับที่ให้ความไว้วางใจเล่าปัญหาของท่านทั้งหลายให้ผมฟัง แม้ผมจะไม่ได้สอนในรายวิชาดังกล่าวมาก็ตาม

 อืมก่อนอื่นคงต้องแนะนำอย่างนี้ก่อนนะครับ คือ

 ๑. ผมไม่ใช่อาจารย์ผู้สอนในรายวิชาดังกล่าว คงตอบแทนอาจารย์ผู้สอนไม่ได้ เพราะผมไม่ได้มีความชำนาญในสาขาดังกล่าวนะครับ อีกทั้งไม่ได้สอน ออกข้อสอบและตรวจข้อสอบด้วย การพูดถึงสิ่งอื่นๆ โดยไม่มีความรู้ ยอ่มเป็นการไม่ถูกทั้งมารยาทและจรรยาบรรณของวิชาชีพอาจารย์

๒.ผมเข้าใจว่าถ้านิสิตทุกท่านที่มีปัญหา คณะนิติศาสตร์ที่เป็นบ้านของพวกเรามีคำตอบและขั้นตอนการตรวจสอบข้อสอบตามสิทธิ์ของนิสิตทุกท่านอยู่แล้วนะครับ โดยนิสิต สามารถยื่นคำร้องขอดูคำตอบในข้อสอบและขอให้ท่านอาจารย์ผู้สอนช่วยกรุณาอธิบาย ทั้งหลักกฎหมายและวิธีการเขียนตอบปัญหากฎหมายให้นิสิตได้นะครับ

ทั้งนี้เป็นไปตามสิทธิของนิสิตที่มีอยู่แล้ว ว่าแต่นิสิตที่มีปัญหาได้ลองใช้วิธีนี้ดูหรือยังครับ ลองดูก่อนนะครับ ผมเข้าใจว่าคณาจารย์ทุกท่านของคณะนิติศาสตร์ของเราอยากจะคุยกับนิสิตนะครับ เพราะในรายวิชาที่ผมสอนเอง การที่นิสิตมาถามก็ เป็นเรื่องที่ผมดีใจมาก เพราะเท่ากับว่านิสิตท่านนั้นสนใจในรายวิชาที่เราสอนและ ถ้านิสิตเข้าใจอะไรผิดพลาด ก็จะได้แก้ไขให้ถูก

๓. ถ้ายยังไม่ได้ทำข้อที่สองให้ทำข้อที่สองก่อนนะครับ ผมจำได้ว่าจากประสบการณ์การเป็นอาจารย์ของผม เคยได้ยินเรื่องทำนองนี้เกิดขึ้นเหมือนกันครับ เรื่องมีอยู่ว่าในรายวิชาหนึ่งนิสิตสอบตก จำนวนไม่ปรากฏ  แต่กลายเป็นว่านิสิตคุยกันไปกันมากลายเป็นข่าวลือว่า สอบตกทั้งชั้น เอากับเค้าสิ 555  และนิสิตก็ยังไม่ได้ไปคุยกับอาจารย์ผู้สอนเนื่องจากเป็นช่วงที่อาจารย์ผู้สอนเร่งตรวจข้อสอบ ทำให้ข่าวลือยิ่งแพร่ไปหลายกระแสมาก ว่าเป็นการที่ใช้มาตรฐานการตรวจ ไม่ถูกบ้างล่ะ หรือ กดคะแนนบ้างล่ะ แต่ภายหลังอาจารย์ผู้สอนท่านก็ใจเด็ดครับ เปิดห้องประชุมคุยเลยทีเดียว กลายเป็นว่าจากจำนวนนิสิต ร้อยกว่าคน มีสอบตกสิบคนเศษๆ เท่านั้นและที่สอบตกนั้น มีหลักฐานชัดเจนว่าไม่ได้เข้าฟังคำบรรยาย (เลยกลายเป็นเรื่องการสื่อสารที่ไม่เข้าใจกันไป) ซึ่งท้ายสุดก็ทำให้ทุกฝ่ายเข้าใจและ ผมคิดว่านิสิตเราได้บทเรียนจากเหตุการณ์ที่เกิดว่าเราเป็นนักกฎหมายครับ ก่อนจะเชื่ออะไรต้องตรวจสอบข้อมูลก่อน ไม่ใช่ฟังมาก็เชื่อทั้งหมด นั่นแสดงว่ายังไม่ได้วิญญาณความเป็นนักกฎหมายที่แท้จริงไป

๔. ตอนนี้ผมอยู่ที่ออสเตรเลียนะครับ อาจจะให้คำแนะนำอะไรไม่ได้มาก และอีกประการหนึ่ง บล็อกที่ผมเขียนก็เป็นบล็อกเกี่ยวกับวิชาการคงยังไม่เหมาะจะเป็นที่มาร้องเรียนมั้งครับ แต่อย่างไรก็ตามในฐานะอาจารย์ผู้สอนกฎหมายสิทธิมนุษยชน ผมก็ยินดีรับฟังครับ

แต่ผมว่าถ้าจะให้เหมาะมันน่าจะเป็นเรื่องที่นิสิตที่มีปัญหามาคุยกับอาจารย์ผู้สอนรายบุคคลนะครับ และถ้าจะให้ดีลองคุยให้ท่านอาจารย์ที่ปรึกษาฟังก็ได้นะครับ ผมว่าท่านน่าจะมีคำแนะนำดีๆให้

อย่างไรก็ตาม

ขอใหนิสิตทุกท่านโชคดีนะครับ  ไว้เปิดเทอมพบกันครับ

รักและปรารถณาดี

อ.วิว