แวะเข้ามาอ่านก็แค่บทรำพึงรำพันกับตัวเองบทหนึ่ง

บอกความในใจกับเรื่องราวการเดินทาง

เหมือนน้อยใจแกนๆ

เหมือนบ่นกับลมหายใจ

เพียงยามที่มีเวลาว่างจึงมาขีดเขียน

เขียนเพื่อให้มีข้อเขียนเติมขึ้นอีกหนึ่งวัน

ก็แค่นั้น..

สาระก็คง...ไม่มีมากพอให้สรรเสริญเยินยอเกินเหตุ