มา(นมัสการ^_^) สวัสดีอาจารย์ครับ
เมื่อตัด เหตุผลออกไป ก็เหลือแต่ เรื่องของ "ใจ" ใจที่ปกติ ไม่อกุศล นี่แหละ
...จะใช่หรือเปล่าครับอาจารย์ ที่การมีเหตุผลมากๆ หมายถึงการไม่อยู่กับปัจจุบันขณะ ณ วินาที่นั้นๆ หรือสถานการณ์นั้นๆ แต่เหตุผลคือการเอาความคิดในอดีต มาเชื่อมโยงกับเรื่องราวปัจจุบัน หรือมาปรุงกับเรื่องปัจจุบันครับ...
....หรือว่าเหตุผล ที่เป็นเหตุผลแบบสมมุติ แบบโลกๆ บางทีก็แก้ได้กับปัญหาหนึ่ง ณ เวลาหนึ่ง กับปัจจัยหนึ่งๆ แต่ไม่สามารถนำมาอ้างอิง เทียบเคียงหรือใช้แก้ปัญหาได้ทุกเรื่องครับ
เหตุผลที่เราใช้ ตอนนี้ อาจจะเป็นเหตุผลที่เคยถูกต้องเมื่อในอดีต แต่ บัดนาว อาจจะไม่ใช่
....เหมือนที่ตอบอาจารย์ไปหรือเปล่าครับ ที่เพราะว่าจิตเราเกิดดับทุกวินาที...
ผมเข้าใจเองว่า ธรรมที่อาจารย์แสดงเรื่องนี้อาจจะเป็น เรื่องของวิมุติ หรือปรมัติ นะครับ
..ถ้าใช้ความคิด หรือ สมมุติ ตีความ ก็อาจจะทำให้งง หรือเข้าใจผิดได้
ผู้เริ่มต้นครับ.....
เหมือนเรื่อง Vioce dialoque สี่ช่องที่เรียนท่านไปวันนั้นครับ