ดีเลย แล้วคราวนี้ลุงเอกจะได้ใช้ภาษามือสมใจ แล้วการสื่อสารด้วยแววตาเนี่ย คงได้ใช้มากมาย เพราะแนนก็ใช้เยอะเลย คือได้แต่มองตาปริบๆ ไม่รู้จะบอกเค้าว่ายังไงดีว่าอยากกินติ๋มซำอ่ะ เมนูในร้านที่คนแน่นๆ มีแต่ภาษาจีน ร้านที่มีภาษาอังกฤษแนบก็คนไม่เยอะเท่าไหร่ (คือคิดว่าความอร่อยแปรผันตรงกับความแน่นของร้าน แต่ดันแปรผกผันกับภาษาอังกฤษของคนขาย)

ว่าแต่จะไปเมื่อไหร่ค่ะ

^___^