สวัสดีค่ะพี่คิม

ขออนุญาตเรียกพี่คิมและแทนตัวว่าแอมแปร์เลยนะคะ  แบบว่าลัดขั้นตอนพิธีการกันเห็นๆเลย  ไม่งั้นเดี๋ยวไม่ทันน้องพอลล่า เธอมาจองเม้นต์แรกทุกที  อิอิ   : ) 

อ่านบันทึกของน้องมะเดี่ยว หนุ่มแบ็งค์ผู้อ่อนโยน  และอ่านบันทึกของพี่ๆน้องๆทุกคนในนี้เขียนถึงพี่คิมและอ่านงานที่พี่คิมทำแล้ว  แอมแปร์ก็นั่งนึกถึงพี่นะคะ  ...ถ้าพี่คิมมีความสุขกับการเป็นครู... แอมแปร์ก็อยากเห็นภาพเด็กๆวิ่งมากอดครูคิมที่พวกเขารักตลอดไป  

คือแอมแปร์ก็พูดไม่ค่อยเป็นนะคะพี่คิม  แต่แอมแปร์รู้สึกว่าความเป็นครู"โดยจิตใจเนื้อแท้"ของพี่คิมมีค่าเหลือเกิน  และจะดีใจจังถ้าพี่คิมยังคงเลือกงานครู  ทั้งที่ศักยภาพของพี่คิมนั้นสามารถทำงานอื่นที่มีผลตอบแทนสูงกว่านี้ได้มากมาย  ว่าแล้วแอมแปร์ก็ต้องขอโทษพี่คิมด้วยหากพูดอะไรที่ผิดพลาดไปหรือเป็นการไม่สมควร  แต่โรงเรียนใดก็ตามที่มีพี่คิมเป็นครูอยู่ที่นั่น  เด็กๆที่อยู่โรงเรียนนั้นโชคดีที่สุดเลย

แอมแปร์ดีใจจังที่พี่คิมแวะมาบันทึกนี้และขออนุญาตสื่อสารอย่างที่ใจคิดนะคะ  ขอให้พี่คิมทำทุกสิ่งที่พี่คิมรักอย่างมีความสุขตลอดไปค่ะ  : )