สวัสดีค่ะน้องหมอสุพัฒน์

เห็นด้วยเลยค่ะ ที่บอกว่า "เหมือนกับเขามาสอนธรรมเรา" เพราะเป็นเช่นนั้นจริงๆ

เด็กๆ เป็นครูในเรื่องอารณ์ที่ดีกับเราค่ะ เพราะเขารู้สึกอย่างไร เขาก็บอกเช่นนั้น เราจะเห็นเขาโกรธ เขามีความสุข หรืออาการต่างๆ ของเขาอย่างชัดเจนไม่มีปิดบัง และอาการเหล่านั้นมักจะไม่มี residual เป็นอคติต่อไปในอนาคต (ลืมเร็ว ไม่มีติดค้าง จบแล้วจบกัน) ซึ่งเป็นคุณสมบัติที่ดี คือรู้จักปล่อยวาง แต่ที่จะต่้างกันคือ เด็กเขาปล่อยวางเนื่องจากธรรมชาิติอันเดียงสาของเรา แต่เรานั้นปล่อยวางเพราะเข้าใจ และเพราะปัญญาค่ะ ^ ^

ทุกเรื่องที่ผ่านเข้ามา ล้วนแล้วแต่ใช้เป็นครูสอนธรรมได้ทั้งสิ้นค่ะ

ธรรมรักษานะคะ