สวัสดีครับ พี่ Sasinand
- ถ้าคนแต่ละคน เก็บออมเป็นกี่เปอร์เซนต์ของรายได้ก็แล้วแต่ และถ้าเขาสามารถบริหารเงินลงทุนให้ดอกผล(ร้อยละ)ได้เท่ากับอัตราเร็วการขึ้นของรายได้ต่อเดือน(คิดเป็นร้อยละเหมือนกัน) ผมเคยพิสูจน์ได้ว่า เขาจะมีสินทรัพย์รวมเมื่อเกษียณ เท่ากับ ระยะเวลาที่เขาเริ่มเก็บเงินแบบนั้นได้ คูณด้วย เงินออมเดือนสุดท้ายก่อนเกษียณ
- ดังนั้น ใครทำแบบนี้ได้ตอนอายุ 45 ไปถึง 60 ปี จะเก็บได้เพียงครึ่งเดียวของคนที่สามารถทำได้ตั้งแต่ 30 ปี แม้ว่า ช่วงต้นของชีวิต เขาจะมีรายได้ที่ดูน้อยมากก็ตาม แต่การที่มีเวลาให้เงินออมช่วงต้นของชีวิตงอกได้ยาวนานหลายสิบปี ส่วนนี้ก็สามารถโตขึ้นได้หลายเท่า และมากพอฟัดพอเหวี่ยงกับเงินเก็บเดือนสุดท้ายเหมือนกัน
- แต่หากเก็บไว้เฉย ๆ เพราะกลัว ออมช่วงต้นของชีวิต จะเสื่อมค่าหายไปหมดเพราะเงินเฟ้อ คือเมื่อผ่านไป 20 ปี สิ่งที่เก็บได้ตั้งแต่ 20 ปีก่อน จะเหลือเพียงหารสาม
- เวลา เป็นมิตรกับการลงทุนที่ดี เป็นศัตรูของการลงทุนที่เลว
- เป็นจริงกับการคบหามิตรด้วยครับ
คุณ. Little Jazz
- วางแผนการเงิน เป็นเรื่องของการปรับสมดุลให้ชีวิต
- แต่ละคนจะมีสไตล์ มีทักษะ มีเงื่อนไข ที่ต่างกัน
แต่ภาพใหญ่ คนที่มีทักษะทางการเงินที่ผมรู้จัก ก็ทำแนวนี้
คุณหมอเล็ก...
- ถ้าลงทุนเป็น เวลา สำคัญกว่า เงิน นะครับ
- วางแผนการเงิน ไม่ใช่การทำ ทารุณากรรม แก่ชีวิตตัวเองและคนรอบข้าง แต่เป็นการสร้างสมดุลให้ตัวเองและคนรอบข้างมีความสุขอย่างยั่งยืน
- ทำก่อน มีเปรียบ ครับ