ไม่ระบุ
- นี่ตรงกับความเชื่อและประสบการณ์ของผมเลย "เด็กห้องท้าย"เป็นเด็กที่ถูกกระทำ ถูกทอดทิ้ง ถูกมองด้วยอคติ ถูกแขวนป้ายว่าไม่เอาไหน ถูกกล่อมมาแบบไม่เกลี้ยง และในโรงเรียนเขาถูกยีดเยียดให้เรียนรู้ด้วยเนื้อหาและวิธีการที่ไม่สอดคล้องกับธรรมชาติของเขา
- อยากให้ครูแป๋มเล่าถึง วันก่อนที่จะถึงวันนี้ คิดว่าน่าจะเป็นประโยชน์และเร้าพลังอย่างยิ่ง
- ลูกศิษย์ กำลังเจอปัญหา ได้เล่ามาว่า
"... เด็ก...ขี้เกียจไม่จำเป็นต้องเรียนก็ผ่านได้ เดี๋ยวมาซ่อมด้วยการทำอะไรที่ไม่เกี่ยวข้องกับการเรียนก็ผ่านไปได้โดยไม่ยาก ..."
"...เด็กมัธยม เมื่อเด็กบวก ลบ คูณและหารไม่ได้ แล้วจะให้เรียคณิตศาสตร์ผ่านได้อย่างไร ขนาดเขียนภาษาไทยยังผิดอยู่เลยแล้วจะให้คิดวิเคราะห์ได้อย่างไร ในขั้นนี้แล้วเด็กต้องนำความรู้ที่เรียนมาใช้ในขั้นสูงขึ้นมา เมื่อไม่มีทักษะในด้านนี้จะทำอย่างไร ก็ไม่อยากเรียนแล้วก็สร้างปํญหาให้กับเพื่อนๆและครู..."
"... ถ้าไม่ให้เด็กผ่านเยอะๆ เดี๋ยว สมศ. จะไม่ให้ผ่าน..."
"...ครูที่อยู่มาก่อนก็บอกว่าในเมื่อผู้ใหญ่ต้องการอย่างไรก็จัดให้ไปก็จบ ความรู้สึกแบบนี้รับไม่ได้จริงๆ..."
รายละเอียดโปรดดูที่นี่ - ลูกศิษย์ผมเป็นทุกข์มากเลย ถ้าเขาได้เห็นประสบการณ์ของครูแป๋ม เขาคงยิ้มออก
- ผู้บริหารของเรา ก็คิดแค่ "... ถ้าไม่ให้เด็กผ่านเยอะๆ เดี๋ยว
สมศ. จะไม่ให้ผ่าน..." - ครูส่วนใหญ่ก็คิดแค่ "...ในเมื่อผู้ใหญ่ต้องการอย่างไรก็จัดให้ไปก็จบ..." โดยทำแค่ "... มาซ่อมด้วยการทำอะไรที่ไม่เกี่ยวข้องกับการเรียนก็ผ่านไปได้โดยไม่ยาก..."
- "เด็กห้องท้าย" จึง "...เด็กต้องนำความรู้ที่เรียนมาใช้ในขั้นสูงขึ้นมา เมื่อไม่มีทักษะในด้านนี้จะทำอย่างไร ก็ไม่อยากเรียนแล้วก็สร้างปํญหาให้กับเพื่อนๆและครู..."
- ขอชื่นชมครูแป๋มครับ
paaoobtong
27/3/52
3:52