ผมเห็นว่าพระพุทธเจ้า เป็นผู้ที่สร้างใจได้เก่งที่สุด เพียงแต่ท่านเทศน์สักพัก คนกลายเป็นพระอรหันต์ ซึ่งก็จะทำงานได้อย่างดีที่สุด   แต่ในยุคสมัยนี้คงไม่มีใครเก่งขนาดนั้นเราจึงต้องมาทำเรื่องอ้อมๆ สร้างกฎเกณฑ์ต่างๆ เพื่อให้คนทำงาน   ผมจึงเห็นด้วยกับอาจารย์ประพนธ์ที่สนใจจะหาทางทำเรื่องใจ ซึ่งหากสำเร็จน่าจะเป็นทางที่ประหยัดและยั่งยืน

ขณะนี้การทำกิจกรรมต่างๆ ในหน่วยงานยังต้องขับดันด้วยเงิน เช่นเป็นค่าอาหาร เป็นเสื้อทีมหรือแม้แต่เป็นเงิน ซึ่งเป็นสิ่งไม่ค่อยน่าสบายใจ และไม่น่าจะยั่งยืน หรือเป็นการสร้างแบบอย่างที่ไม่ดีให้แก่คนรุ่นต่อไปที่ทำทุกอย่างต้องมีสิ่งตอบแทน (แบบหยาบบ้าง ละเอียดบ้าง)

รัฐบาลเริ่มพูดถึงคำว่าจิตอาสาสมัคร คงจะเป็นจุดเริ่มต้นที่ดีจุดหนึ่งนะครับ