สวัสดีครับน้าตุ๊ก น้าตุ๊กครับ อั๋นมีเรื่องขำกลิ้งจะเล่าให้ฟังครับ คือว่า

เมื่อวันเสาร์ที่ผ่านมา มีคนโทร.เข้าเครื่องของอั๋น ซึ่งอั๋นมารู้ภายหลังว่าเป็นเพื่อนสมัยเรียน ม.ปลาย แต่ที่มันขำก็ตรงที่ความขี้ลืมของตัวเองนี่แหละครับ คืออย่างที่อั๋นเคยบอกน้าตุ๊กว่า ตอนนี้กำลังซ่อมบ้านอยู่อ่ะครับ ตรงส่วนห้องทานข้าวกับห้องครัวที่น้าตุ๊กเคยเข้าไปดูอั๋นทำกับข้าวอ่ะ ตอนนี้กำลังปรับปรุงครับ เลยยกโต๊ะทานข้าวมาไว้ในห้องรับแขก โดยเอาโรงรถเบนซ์ที่อยู่ข้างห้องรับแขกนั่นแหละเป็นครัวชั่วคราว แล้วก็ส่งกับข้าวทางหน้าต่างห้องรับแขก คราวนี้วั้นนั้นพอโทรศัพท์เข้าป้าแดงก็เรียกอั๋นว่ามีโทรศัพท์เข้า อั๋นก็นึกว่าเป็นน้าตุ๊กโทร.กลับมา อั๋นก็ห้อแนบหน้าตั้งมาจากครัวมาทางประตูหน้าเพื่อมารับโทรศัพท์ในห้องรับแขก ปรากฏว่าป้าแดงยืนยอู่ตรงหน้าต่างยื่นโทรศัพท์เก้อครับ เพราะอั๋นมาทางข้างหน้า เข้ามาก็เรียกป้าแดงบอกว่าอั๋นอยู่นี่ป้า ป้าแดงถึงกับ งง ครับ ว่า อั๋นวิ่งมาทำไม เพราะส่งให้รับทางหน้าต่างก็ได้ แล้วก็กำลังจะส่งให้อยู่ เลยไม่ได้รับกันพอดี ต้องเสียเงินโทร.กลับไปหาเค้าอีกอ่ะครับ แถมยังโดนป้าแดงว่าอีกด้วยว่า แกไม่รู้จักทางลัดรึไง เนี่ย ดูดิ ทั้งๆ ที่ตัวเองบอกเองนะครับว่า ให้กั้นครัวโดยให้มีหน้าต่างห้องรับแขกกินเข้ามาในห้องครัว 1 บานจะได้ส่งอาหารให้ได้เลย ไม่ต้องอ้อมเข้าทางข้างหน้า แล้วตัวเองก็ลืมเองครับ เฮ้อ....

อ้อ...น้าตุ๊กครับ อั๋นดีใจนะครับ ที่เราได้เจอกันเมื่อวันจันทร์ตอนเย็นครับ