เข้ามาเพราะความคิดถึงค่ะ

เวลาแห่งชีวิตเราเหลือน้อยลงทุกวัน อ่านแล้วชวนให้คิด...วันนี้ก็ผ่านไปครึ่งวันแล้ว ยังไม่ได้ทำอะไรที่เป็นประโยชน์กับชีวิตและสังคมเลย นั่งคิด ๆ อยู่ ก็ผ่านไปแล้วสองวินาที ทำไมเวลาเดี๋ยวนี้มันเร็ว ๆ จัง จะทำอย่างไรดีนะ...

หากเราวิ่งตามวันเวลา...โดยไม่มีการวางแผนให้กับชีวิต เรามักจะเหนื่อยเพราะเราไม่สามารถที่จะวิ่งตามมันทัน มันมักจะวิ่งล้ำหน้าเราไปเสมอ วางแผน วางแผนชีวิตให้ดี แล้วจะรู้ว่าวันเวลาคุ้มค่าหรือไม่กับที่มันหายไป วางแผนใหม่กับวันเวลาที่ยังเหลืออยู่จะรู้ว่ามันคุ้มค่าจริง ๆ แต่อย่ายึดติดเอาวันเวลามากำหนดชีวิตและลมหายใจ ให้เราเป็นอิสระ...กระโดดออกมาจากเครื่องพันธนาการที่เรียกว่าวันเวลา โดยการหาความสุขจากวันเวลาเหล่านั้นเสียบ้าง ให้ตัวเองอยู่กับตัวเองบ้างเพื่อทบทวนความสุขนั้น...อยู่ตรงไหน

มีความสุขกับงานที่ตนรัก อิสระ คือสิ่งที่มนุษย์ทุกคนต้องการค่ะ เป็นกำลังใจในวันเวลาดี ๆ กับความคิดที่อิสระ...ละมุนละไมในชีวิต