ลักษณะของประเพณี และวัฒนธรรมที่ผมทำงานอยู่นั้น เป็นแบบของชาวมุสลิมที่ผมเองก็จะต้องปรับตัวให้เข้ากับชนกลุ่มใหญ่เช่น  การถือศีลอด ผมก็ต้องอดบ้างเป็นบางวันเพราะเขาไม่ขายครับ แต่ว่ากลางคืนนั้นผมก็ได้ไปทานข้าวกับชาวบ้าน เกือบทุกวันที่เขามาชวนผมขัดไม่ได้ เพราะไปบ้านหนึงแล้วถ้าไม่ไปอีกบ้านก็จะน้อยใจเอาเฉยๆเลย (โดนมาแล้วไม่พูดกับผมตั้งหลายวันเลย )จึงได้ทราบสาเหตุว่าผมไม่ไปบ้านเขา แต่จริงแล้วผมเกรงใจครับ ส่วนการเฉลี่ยทุกเฉลี่ยสุขในหมู่บ้านที่อนามัยตั้งอยู่(ผมพักที่บ้านพัก) ตัวอย่าง เมื่อบ้านใดมีงานบุญ งานแต่งชาวบ้านก็จะมาช่วยกันอย่างหนาตาเลยครับซึ่งผมเองยังไม่เคยเห็น  ต่างคนที่มาช่วยนั้นไม่ได้หวังค่าตอบแทน และบ้านใดที่มีคนตาย ชาวบ้านก็(เท่าที่เห็นนะครับ)จะเอาน้ำตาล ข้าวสารไปให้บ้านนั้นด้วย และมีการละหมาดกันเป็นกลุ่มใหญ่ ผมเองก็ได้ซื้อน้ำตาลไปให้ด้วยทราบว่าบ้านไหนมีคนตายคับ และอีกอย่างบ้านใดมีคนเจ็บป่วยชาวบ้านก็จะแวะไปเยี่ยมและยื่นเงินให้ด้วยคับเท่าที่ทราบนะครับ(เรื่องนี้เป็นเรื่องจริงที่เกิดขึ้นในที่ทำงานผมนะครับ)พี่เขาบอกว่าถ้าบัตร สปร มารักษาถ้าเขาจะเอายาอะไรก็ให้เขาไปมากๆ เพราะว่าเงินที่จัดสรรจะได้มากๆ   กว่า บัตร 30 บาท จึงทำให้ชาวบ้านเกิดเป็นนิสัย ถ้าวันไหนมาแล้วได้ยาน้อยกว่าทุกวันก็จะไปบอกหัวหน้าทุกที่ ว่าผมให้ยาน้อย ผมงกบ้างละ  แต่ความจริงเป็นแค่ไข้หวัด  แต่ขอ ยาน้วด  ยาปวดฟัน  และยาอื่นๆที่เขาสามารถมองเห็น ผมอธิบายโทษของยาให้ฟัง บางคนก็เชื้อบ้างไม่เชื้อบ้าง และบางคนรวยจะตาย แต่อย่างจนก็มียิ่งพวกลูกหลาน อบต ผู้ใหญ่นี้และตัวการเลยคับ เวลาพิจารณาผมก็ต้องยอมเซ็นต์ (เพื่อความอยู่รอดคับ) แต่เมื่อมีบัตร 30 บาทชาวบ้านก็มาเอายาน้อยลง ถ้าไม่เจ็บจริง(บ้างคนเดินผ่านมาก็แวะเอายาสักหน่อย)ทั้งที่ไม่ได้เป็นอะไรเลย คับมีรายละเอียดมีอีกมากคับเขียนไม่ได้คับ