ประชาชนคนไทย ถือได้ว่าเป็นคนชาติหนึ่งที่รักใคร่ปรองดองกันมาตั้งแต่สมัยโบราณ มีความเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่และยอมเสียสละได้แม้กระทั่งเลือดเนื้อเพื่อให้ประเทศชาติคงอยู่ต่อไป ถึงแม้ว่าปัจจุบันคนไทยจะรับขนบธรรมเนียมประเพณีของชาติตะวันตกมาบ้างก็ตาม แต่ส่วนหนึ่งที่คนไทยไม่เคยลืม คือ ความศรัทธาในศาสนาไม่ว่าจะเป็นศาสนาใดก็ตาม ผู้ที่นับถือศาสนานั้นๆ ก็ย่อมรักและเคารพในประเพณีที่ปฏิบัติมาตั้งแต่สมัยดั้งเดิม ยกตัวอย่างเช่น ศาสนาพุทธมีการรวมตัวกันเมื่อถึงวันสำคัญทางศาสนา มีการทำบุญร่วมกัน เช่นการทอดกฐินสามัคคี การทอดผ้าป่า การให้ทานต่างๆ เป็นต้น โดยไม่จำกัดเพศ วัย หรือแม้กระทั่งชั้นวรรณะ ทุกคนสามารถร่วมกันทำร่วมกันปฏิบัติได้หมด คนรวยอาจมีกำลังทรัพย์มากก็ทำบุญถวายปัจจัยมาก คนฐานะด้อยลงมาก็สามารถบริจาคกำลังทรัพย์ กำลังแรงกาย ลดน้อยลงมา ซึ่งเป็นความสุขความพอใจของทุกคนและสามารถทำได้ ถือเป็นวิถีชีวิตของประชาชนสืบต่อกันมา หรือแม้กระทั่งเหตุการณ์สึนามิที่ผ่านมา ชาวไทยทั่วประเทศมีการบริจาคทั้งทุนทรัพย์ แรงใจ แรงกาย ให้กับผู้ประสบภัยพิบัติ เพราะผู้ที่ประสบภัยมีความทุกข์ คนอื่นทั่วประเทศก็รู้สึกเป็นทุกข์ หดหู่ใจกับเหตุการณ์ที่เกิดขึ้นเหมือนกัน แต่เมื่อทุกคนมีน้ำใจเป็นหนึ่งอันอันเดียวกัน หลายฝ่ายให้ความช่วยเหลือ ทั้งค้นหาศพ บริจาคเงิน เป็นล่าม ให้การรักษาผู้บาดเจ็บ จนชาวต่างชาติซึ้งในน้ำใจคนไทย ซึ่ง ณ วันนี้ผู้ที่ประสบภัยสึนามิมีกำลังใจกำลังกายที่ลุกขึ้นมายืนยัดและต่อสู้อีกครั้ง เปรียบเสมือนกับการเฉลี่ยทุกข์เฉลี่ยสุขของคนไทยทั้งประเทศ นี่แหละน้ำใจของชาวสยามเมืองยิ้ม