ความเห็น: ๕. หยุดความอยาก

สวัสดีค่ะครูคิม
ถ้าครูไทยคิดได้เช่นนี้ทุกคน
ผลดีจะเกิดแก่นักเรียนและส่วนรวมมากมาย
แต่บางท่าน ในความคิดของครูแจ๋ว ครูแจ๋วเห็นว่าผลตอบแทนที่ได้นั้นไม่คุ้มกับความมุ่งมั่นของท่านเลย
แต่กับบางคน ครูแจ๋วเสียดายเงินงบประมาณที่ทางราชการทุ่มเทไป
เพราะการทำงานกับการนำเสนอผลงานไปคนละทิศคนละทางเลย
แถมยังผ่านการประเมินอีก...น่าช้ำใจแทนเด็กไทยจริง ๆ
ครูแจ๋วนั้น อายุห้าสิบแล้ว ยังเป็นครูชำนาญการ
มิใช่ไม่อยากได้เงิน ตำแหน่งที่ก้าวหน้า
แต่รู้ตัวว่าความสามารถมีเพียงใด
ก็สะสมประสบการณ์จนถึงการยื่นขอเชิงประจักษ์
เสนอชื่อขอไป ปีนั้นตรวจร่างกายพบโรคร้ายพอดี
หยุดชะงักการทำผลงานเพื่อไปรักษาตัว 6 ปี เข้าปีนี้
จึงเริ่มส่งขอใหม่ กำหนดส่งผลงาน 30 กันยา นี้
ไม่อยากขอ ไม่อยากทำอะไรทั้งนั้น อยากอยู่แบบสบายใจ ไม่เครียด
แต่ที่ร.ร.ส่งขอทุกคน ได้ไปแล้วก็หลายคน ก็เหมือนตัวเองจะไร้คุณค่าชอบกล ไม่มีการพัฒนา เกรงใจโรงเรียนที่มีครูเช่นนี้
แต่พอขอไป ร่างกายที่สดใส ดูดี ก็ดูจะเริ่มมีปัญหา
ทุกวันนี้ยังไม่กล้าไปหาหมอ กลัวเจอในสิ่งที่ไม่อยากเจอ
พิมพ์เพลินไปหน่อย ยาวเกินไปหรือเปล่าก็ไม่รู้
ปิดเทอมนี้ ไปเที่ยวไหนคะ เก็บภาพมาฝากบ้างนะคะ
รักและคิดถึงค่ะ