ปฐม ก.กา

 

                   นะโมข้าจะไหว้  วระไตรระตะนา 

ใส่ไว้ในเกศา วระบาทะมุนี

คุณะวะระไตร ข้าใส่ไว้ในเกษี

เดชะพระมุนี  ขออย่ามีที่โทษา

ข้าขอยอชุลี. ใส่เกศีไหว้บาทา 

พระเจ้าผู้กรุณา อยู่เกศาอย่ามีภัย

ข้าไหว้พระสะธรรม ที่ลึกล้ำคัมภีร์ใน

ได้ดูรู้เข้าใจ ขออย่าได้มีโรคา

ข้าไหว้พระภิกษุ ที่ได้ลุแก่โสดา 

ไหว้พระสกินาคา อะระหาธิบดี

ข้าไหว้พระบิดา ไหว้บาทาพระชนนี 

ไหว้พระอาจารีย์ ใส่เกศีไหว้บาทา 

ข้าไหว้พระครูเจ้า ครูผู้เฒ่าใส่เกศา

ให้รู้ที่วิชา ไหว้บาทาที่พระครู 

จะใคร่รู้ที่วิชา ขอเทวามาค้ำชู

ที่ใดข้าไม่รู้.. เล่าว่าดูรู้แลนา

ไชโยขอเดชะ ชัยชนะแก่มารา

ระบือให้ลือชา  เดชะสามาไชโย

ไชโยขอเดชะ ัชัยชนะแก่โลโภ 

โทโสแลโมโห อย่าโลเลโจ้เจ้ใจ

กุมาระกุมารี  ตะรุณีย์ที่เยาว์ไว

จะฬ่อพอเข้าใจ ให้รู้จำคำวาที 

ว่าไว้ใน ก กา ก ข ขา อา อิ อี

ว่าไว้ในเท่านี้  ที่พอได้ใน ก กา 

แต่พอให้รู้เล่า ที่ผู้เขลาเยาวะพา 

ได้ดูรู้แลนา กุมาราตะรุณี 

จะใคร่ได้รู้ธำม์ ที่ลึกล้ำจำไว้ดี 

ได้แน่แต่เท่านี้ ดีจำเอาเบาใจครู 

จะว่าแต่ฬ่อๆ  ว่าแต่พอฬ่อใจดู 

ว่าไว้ได้พอรู้ ดูว่าเล่าเอาใจใส่